Książka, która przeorała mnie emocjonalnie. Karin Smirnoff w jednym z wywiadów powiedziała, że pisząc tę powieść starała się „przekuć ból w literaturę i opowiedzieć jakim jest uczuciem”. I udało jej się to doskonale. „Pojechałam do brata na południe” to pierwszy tom trylogii o rodzinie Kippów dotkniętej każdą z możliwych tragedii, Dowiedz się więcej
Już sam tytuł jest kontrowersyjny, a w połączeniu z okładką, na której autorka cała w różu z lekko zakłopotanym uśmiechem trzyma w rękach różową urnę, ociera się o prowokację. I to na a sto pro dobrze przemyślaną, bo gdyby nie to przyciągające wzrok połączenie pewnie nigdy nie sięgnęłabym po tę Dowiedz się więcej
Szaleńczo podoba mi się perspektywa żony, której mąż decyduje się na korektę płci (a wiadomość ta spada na narratorkę jak grom z nieba). To tak bardzo daje do myślenia! Tym bardziej, że do tej pory czytałam tylko świadectwa osób przechodzących tranzycję. Narratorka cierpi, czuje się oszukana i odrzucona, ale jednocześnie wciąż kocha Dowiedz się więcej
Na wskroś aktualna młodzieżowa powieść poruszająca dużo ważnych tematów: poszukiwanie tożsamości płciowej, żałobę po stracie bliskiej osoby, zaburzenia odżywiania, nastoletnie rodzicielstwo, poczucie wyobcowania i potrzebę przynależności. Brzmi przytłaczająco, ale wcale tak nie jest, bo historia jest ciekawa, życiowa i napisana świetnym językiem. Akcja rozgrywa się na przestrzeni kilku zimowych dni Dowiedz się więcej
„Nie wiem, jak to się stało, że rzeczy tak dalece wymknęły się spod kontroli – a może wiem. To mój refren. Utrata kontroli nad ciałem postępowała stopniowo. Zaczęłam jeść, żeby zmienić swoje ciało. Rozmyślnie. Kilku chłopaków zniszczyło mnie tak, że ledwie przetrwałam. Wiedziałam, że nie byłabym w stanie znieść kolejnego Dowiedz się więcej
Joan jest amerykańską tancerką baletową, a Arslan charyzmatycznym rosyjskim mistrzem baletu, który właśnie za chwilę podejmie próbę brawurowej ucieczki przez Kanadę do Stanów, w bagażniku samochodu Joan. Do tej pory widzieli się tylko RAZ w życiu. Jazda bez-trzy-man-ki. I do tego wcale nie taka oderwana od rzeczywistości, bo Maggie Shipstead Dowiedz się więcej
Dedykacja na pierwszej stronie głosi: “Ofiarom, ocalałym, odważnym. Dziewczynom, które dorosły zbyt szybko… Wierzymy Wam.” “Grown/Dorosła” Tiffany D. Jackson (przekład Kaja Makowska) to historia 17-stoletniej Enchatned, której największym marzeniem jest zaistnienie na scenie muzycznej. Gdy na jednym z przesłuchań poznaje gwiazdę R&B Korey’ego Fields’a wydaje się, że los w końcu się Dowiedz się więcej
Są takie książki, które poszerzają perspektywę. Opowieści o doświadczeniach, do których często trudno jest nam się odnieść, jeśli same ich nie przeżyłyśmy. Historie pozbawione oceny i uogólnień. Surowe, dosadne, bez filtra. Jak życie. I taki jest właśnie “Ślad po mamie” Marty Dzido. To opowieść o aborcji zawężona do tej jednej jedynej Dowiedz się więcej
Jedna z najdziwniejszych książek jakie czytałam. Niby nie powinna mi się podobać, bo akcja rozwija się dość wolno, a klimat przypomina filmy Hitchcocka i stare, klasyczne kryminały, za którymi nie przepadam, a jednak nie mogłam się od niej oderwać. Pani March wiedzie spokojne i dostojne życie w eleganckiej nowojorskiej dzielnicy u Dowiedz się więcej
Z moich notatek: mocna, krótka, z epickim zakończeniem Opowieść o potrzebie bycia kochaną, rozumianą i akceptowaną napisana na przemian z perspektywy dorastającej córki i matki. I chociaż historia Basi, zagubionej nastolatki o artystycznej duszy, łamie serce, to bardziej zryła mi myśli postać jej matki. Przez lekturę całej książki widziałam w Dowiedz się więcej
