Akcja powieści “To o czym nie mówimy” rozgrywa się w nienazwanym nadmorskim miasteczku w stanie Massachusetts latem i jesienią 2024 roku, w okresie poprzedzającym wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych.
To w zasadzie nie jest powieść, a opowiadanie, które najpierw zostało wydane w magazynie New Yorker pod tytułem “Mizogina”, a dopiero w 2022 r. ukazało się drukiem z nowym, delikatniejszym tytułem.
Jest to chyba najdziwniejsza książka jaką ostatnio czytałam. Z jednej strony nie mogłam się wkręcić, z drugiej nie dało się jej odłożyć! Akcja toczy się w fikcyjnym miasteczku Uz (czuję nawiązanie do “Czarnoksiężnika z Oz”, z resztą nie tylko w nazwie miasteczka!), w stanie Nebraska.
Samotna Isabel obsesyjnie utrzymuje porządek w domu odziedziczonym po matce. Poleruje rodowe srebra, nakręca zegary, pilnuje, żeby wszystko trwało na swoim miejscu w niezmienionym kształcie. Jej pedantyczna bańka pęka, gdy do posiadłości przyjeżdża (i na jakiś czas zostaje) dziewczyna brata Isabel, Eva.
„Faworyci” Layne Fargo to na maksa wciągający retelling „Wichrowych Wzgórz”, osadzony w środowisku łyżwiarstwa figurowego.
Memuar Christiny jest napisany od serducha, emocjonalnie, ale też z dystansem do siebie.
Zainspirowana prawdziwą historią więzienia dla niewolników w Richmond w stanie Wirginia powieść osadzona w realiach XIX-wiecznego niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych.
„Half his age” to historia Waldo, 17-latki z Anchorage na Alasce, która zakochuje się w swoim nauczycielu.
„Mniej więcej Maddy” opowiada nie tylko o zmaganiu się z chorobą, ale również relacjach między matką i córką, więziach między siostrami i o tym, jak trudno odnaleźć w życiu swoją drogę.
Tilda studiuje matematykę, dorabia w lokalnym supermarkecie i pływa – zawsze 22 długości basenu. Chciałaby od życia czegoś więcej, większość jej znajomych wyjechała z ich rodzinnego miasta do Berlina i rozpoczęła nowe życia.
