Współpraca z Wydawnictwem Prószyński

Powieść objęta matronatem Klubu

Klubowa recenzentka: Beata Banaszczyk (Instagram makemereading91)

Gryzipany, Kościej Samotnik, Mszycożerca i Łajduszki. Brzmi jak lekcja zielarstwa w Hogwarcie? Być może. Nie znajdziesz jednak tutaj ani profesor Sprout ani nawet słynnego trio z Gryffindoru! 

Jednakże spotkasz Anielkę Jasną – balkonową wiedźmę permanentnie ocenianą przez Radę Osiedla i korpomatkę, gadającego kota Grażynę, który lubi bekon i kawę oraz ekscentrycznego sąsiada Demonicjusza lubującego się w literaturze i seksach. Z (nie takim) gościnnym występem marudnego, ale bardzo przystojnego (xD) Geniusza Adriela.

Ta drużyna balkonowa rusza w podróż do innego Kręgu aby uratować świat przed suszą. 

Pod pierzynką najznakomitszych żartów Sylwia rozprawia się trudnymi, ale ważnymi tematami. Ratując świat przed Kościejem Samotnikiem możemy zauważyć jak ekologia i dbanie o nią we współczesnym świecie jest ważne i jak szybko możemy stracić stabilizację. 

To jest również opowieść o Kobiecie przez wielkie K! O walce o swoje miejsce w patriarchacie w postaci podstarzałego Honoriusza Draka, o sile, która prowadzi do zwycięstwa! 

I wreszcie ta książka jest również o przyjaźni tak mocnej, że nawet wszystkie kosiarki świata nie będą w stanie jej skosić! 

Droga Osobo Czytelnicza nikt nie będzie miał do Ciebie pretensji jak weźmiesz Anielkę na kanapę z wiadrem lodów zamiast obiadu!  

P.S. Jeśli Demonicjusz i kot Grażyna nie będą razem to nie wierzę w miłość xD 

Ocena WIS MOCNE 12/10!!

Artykuł Do jasnej Anielki! Balkony i demony – Sylwia Dec pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Od najmłodszych lat Yunxian jest wychowywana, by być użyteczną i uległą wobec mężczyzn. Matka uczy ją, że: „My, kobiety, istniejemy po to, żeby dawać mężczyznom potomstwo, karmić ich, ubierać i zabawiać.”

Gdy dziewczynka trafia na wychowanie do dziadków zajmujących się medycyną, odkrywa w sobie zamiłowanie do nauki niezwiązanej z recytowaniem i haftowaniem. Pod okiem babki zaczyna poznawać ziołolecznictwo i uczy się diagnozować oraz leczyć choroby, które przytrafiają się kobietom. Razem z Yunxian w szkoleniu medycznym bierze udział córka miejscowej położnej, Meiling. Dziewczynki zaprzyjaźniają się, ale ich więź i przyszłość zostają wystawione na próbę, gdy Yunxian opuszcza dom dziadków, żeby wyjść za mąż i zamieszkać w domu teściów.

Jak wysoko urodzonej kobiecie skrępowanej więzami tradycji uda się zrealizować swoje powołanie, by pomagać i leczyć chorych niezależnie od ich pochodzenia? 

I jaką rolę w życiu Yunxian odegra przyjaźń z Meiling, pochodzącą z zupełnie innej warstwy społecznej

„Krąg kobiet pani Tan” Lisy See to fascynująca i przepełniona barwnymi szczegółami historia o skomplikowanej przyjaźni i kobietach próbujących odnaleźć swoją drogę w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o relacji Yunxian z Meiling i o tym jak wpłynęła na każdą z nich na przestrzeni lat. Bardzo podobały nam się barwne i plastyczne opisy życia w XV-wiecznych Chinach, dużo dowiedziałyśmy się o kulturze, tradycji i medycynie chińskiej. Doceniłyśmy akcenty feministyczne, które nie raziły niedopasowaniem do ówczesną mentalności i rzeczywistością. Na dłużej zatrzymałyśmy się przy tradycji wiązania stóp i zastanawiałyśmy się nad kanonami piękna, które od wieków ograniczają kobiety. Dla wielu Klubowiczek „Krąg pani Tan” okazał się jedną z najlepszych książek czytanych w tym roku.

Wydawnictwo Filia

Tłumaczenie Ewa Ratajczyk

Artykuł Krąg kobiet pani Tan – Lisa See pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Helene skacze z balkonu. Zostawia za sobą trójkę dzieci, niczego nie podejrzewającego męża i przyjaciółkę, od której ostatnio coraz bardziej się oddalała.

Sarah, najbliższa przyjaciółka Helene, czuje się zobowiązana, żeby pomóc pogrążonej w żałobie rodzinie. Bezdzietna, niezwiązana sztywnymi godzinami pracy i w związku, który nie rokuje na przyszłość bez zastanowienia wchodzi w rolę opiekunki i pocieszycielki dzieci.

15-letnia Lola, najstarsza córka Helene, próbuje poradzić sobie z bólem po stracie matki koncentrując się na najbardziej żywej emocji: pulsującym boleśnie gniewie.

„Wściekłość” Mareike Fallwickl radykalnie rozlicza współczesne zachodnioeuropejskie społeczeństwa z wyśrubowanych oczekiwań wobec kobiet pokazując jak wiele jeszcze musi się się zmienić, żeby można było mówić o równości płci.

Na spotkaniu klubowym zgodziłyśmy się, że „Wściekłość” Mareike Fallwickl jest z premedytacją przerysowana, żeby prowokować do dyskusji i budzić kontrowersje. Rozmawiałyśmy o tym, że komunikacja jest podstawą budowania zdrowych relacji i że przemoc rodzi przemoc i nie prowadzi do żadnych rozwiązań. Największe kontrowersje wzbudziła w postać Loli – niektóre Klubowiczki zarzucały jej za duży radykalizm, inne widziały w niej 15-letnie dziecko pozostawione bez pomocy psychologicznej, młodą dziewczynkę, która próbując poradzić sobie z traumą związaną ze śmiercią matki szuka wsparcia w jedynej społeczności, która pomaga jej skanalizować emocje.

Wydawnictwo MUZA S.A.

tłumaczenie Zofia Sucharska

Artykuł Wściekłość – Mareike Fallwickl pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Skrajna bieda i narkotykowe imperia, aborcja i nastoletnie ciąże, magia, lokalne wierzenia i legendy, brutalne zabójstwa i szalone imprezy. A to wszystko na (zaledwie!) 170 stronach.  To książka, która otwiera oczy i daje do myślenia.

Dwa opowiadania przy których się zatrzymałam to „Motyl z przedmieścia” (lowe bohaterka) i „Zbieraczka kości” (prawie się poryczałam).

W jednym z wywiadów autorka „Suk” powiedziała, że fikcja jest potężnym narzędziem do mówienia o kwestiach politycznych. I bardzo się z nią zgadzam.

Artykuł Wściekłe suki – Dahlia de la Cerda pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

To książka nie tylko o ciele, ale i o duszy. Bolesna opowieść o wychodzeniu z traumy, intymny zapis emocji i doświadczeń, pozbawiony motywowania, pouczania i gotowych rozwiązań.

PS. Roxane to jedna z moich ulubionych pisarek, jej teksty na stronie The New York Times czytałam na jednym wdechu.

Artykuł Głód – Roxane Gay pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

W 1955 r. ponad 600 tysięcy kobiet porzuca swoje dotychczasowe życia, obowiązki i rodziny, by rozpostrzeć pokryte łuskami skrzydła, wzbić się w powietrze i… odlecieć. Chociaż zmienia się naprawdę DUŻO, patriarchalne, zardzewiałe społeczeństwo wypiera fakt masowego przesmoczenia, redukując smoczyce do kobiet upadłych, niegodnych, anomalii i tabu. Całą historię poznajemy z perspektywy kilkuletniej Alex, która dorastając dotkliwie doświadcza skutków wypierania przesmoczenia i życia w cieniu wiecznych tajemnic, niedopowiedzeń i wstydu.

Na spotkaniu klubowym zastanawiałyśmy się, o czym tak naprawdę jest jest powieść „Kiedy kobiety były smokami” i co symbolizuje przesmoczenie. Niektóre klubowiczki odebrały Smoki jako opowieść o gniewie, walce o swoje marzenia, prawa i akceptację. Dla innych to historia o przede wszystkim o samotności i potrzebie zrozumienia. Pojawiły się też głosy, że to powieść o miłości, sile i solidarności kobiet. Na koniec zgodziłyśmy się, że „Kiedy kobiety były smokami” niesie ważne przesłanie: gdy nie słuchamy siebie nawzajem i nie akceptujemy swoich potrzeb i pragnień, cierpią wszyscy.

Wydawnictwo Literackie

Artykuł Kiedy kobiety były smokami – Kelly Barnhill pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.