Z moich notatek: historia młodej dziewczyny, która dostaje diagnozę choroby dwubiegunowej.

Maddy nie rozumie co się z nią dzieje. Kiedyś miała mnóstwo energii i pomysłów, ale odkąd rozpoczęła studia nie ma siły wstać z łóżka po ładowarkę do telefonu. Zawala kolejne egzaminy, nie ma siły angażować się w romantyczny związek i spotkania ze znajomymi. Gdy idzie do Centrum Pomocy Studenckiej po zwolnienie z egzaminów dostaje tabletki na depresję, które wywołują u niej pierwszy atak manii. Diagnoza a wraz z nią przykre skutki uboczne nowych leków dyktują nowy rytm życia Maddy: monotonny, bez smaków i emocjonalnych doznań. Tylko czy tak da się żyć? Czy Maddy wytrwa i odnajdzie się w tzw. „normalnym życiu”, którego pragnie dla niej matka? 

„Mniej więcej Maddy” opowiada nie tylko o zmaganiu się z chorobą, ale również relacjach między matką i córką, więziach między siostrami i o tym, jak trudno odnaleźć w życiu swoją drogę.

Wydawnictwo Filia

Tłumaczenie: Joanna Garbarek

Artykuł Mniej więcej Maddy – Lisa Genov pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

O czym jest „Ogród rozpaczy ziemskich” Beatriz Serrano?

To jednocześnie zabawna i niepokojąca historia o kulturze pracy, która dyktuje rytm życia, o wypaleniu zawodowym i o przerażająco płytkich relacjach, jakie nawiązujemy w biurze.

Marisa ma 32 lata, mieszka w eleganckim mieszkaniu w Madrycie, pracuje na wysokim stanowisku w branży kreatywnej i potrafi wydać 140 euro robiąc zakupy na jedną kolację.

Marisa ma również ataki paniki na dźwięk budzika, płacze pod prysznicem, ogląda zapętlone kanały na youtubie, żeby zasnąć i łyka tabletki uspokajające przed wyjściem do pracy.

Z zewnątrz życie Marisy wygląda jak godny pozazdroszczenia feed na Instagramie. W środku zieje coraz większą pustką, której nie jest w stanie wypełnić ani nowa kwiecista sukienka, ani wakacje na Teneryfie.

„Kilka lat temu zdecydowałam się na terapię, bo zaczęłam mieć ataki paniki za każdym razem, gdy dzwonił budzik – ten polarny alarm przyprawiał mnie o ucisk w klatce piersiowej. Nie każdego ranka odczucie było takie samo: czasami czułam się tak, jakby gdzieś w mostku utknęło mi ziarenko ciecierzycy, a czasem tak, jakby niewidzialna ręka ściskała mnie za serce.”

Dlaczego wybrałam „Ogród rozpaczy ziemskich” do Klubu?

Ponieważ „Ogród rozpaczy ziemskich” Beatriz Serrano porusza tematy, które coraz głośniej wybrzmiewają wśród wypalonych zawodowo millenialsów: depresję, brak pogłębionych relacji i czasu na ich nawiązywanie, a także wstyd i niezrozumienie, z którymi trzeba się mierzyć, gdy z pozoru idealne życie zaczyna przytłaczać.

Historię Marisy czyta się trochę z uśmiechem, a trochę jednak ze ściskiem w gardle. A jej zakończenie jest jak wake up call w krzywym zwierciadle. Daje do myślenia.

Sceny, które zapamiętam:

• cały wyjazd integracyjny, ale szczególnie scenę z paintballu z Maliką i prezentację Marisy
• wymianę maili między współpracownikami
• ostatnią rozmowę Marisy z szefem

Klubowiczki o „Ogrodzie rozpaczy ziemskich rozpaczy” na gorąco

„Skończyłam, podobała mi się, bardzo dobrze i szybko mi się czytała, ale też przygnębiła mnie. Dużo tam zdań wyjętych z mojej głowy, dużo prawd o trybach, w jakich żyjemy.”

Julia

„Historia Marisy bardzo mnie poruszyła, klimat zawodowy jest mi bardzo bliski, bo pracuję w agencji marketingowej. Książkę czytało mi się bardzo lekko i szybko, ale mimo to miałam mnóstwo refleksji i zatrzymania na temat pędu życia i tego ile czasu poświęcamy pracy zawodowej…Przez większość rozdziałów miałam Marisę wręcz ochotę przytulić i jej pomóc, ale końcówka książki akurat mnie mocno zaniepokoiła i hm…rozzłościła.”

Marzena

„Korporacja opisana w punkt! Co jak co, ale te przemówienia na imprezie firmowej mnie najbardziej rozbawiły – myślę, że właśnie tyle jest nad nimi namysłu, ile miała Marisa. Podoba mi się też ponownie odkryta relacja Eleny i Marisy”

Kasia

Więcej recenzji znajdziesz na dole strony.

O czym rozmawiałyśmy na spotkaniu klubowym?

Na spotkaniu klubowym zastanawiałyśmy się jakie uczuciach wzbudziła w nas Marisa, porównywałyśmy korpo-świat przedstawiony w książce z naszymi doświadczeniami i dzieliłyśmy się historiami z naszego zawodowego życia.

Wiele wypowiedzi Klubowiczek było bardzo poruszających. Nie przypuszczałam, że akurat to spotkanie tak bardzo wejdzie mi pod skórę. 

Wypalenie zawodowe i jego konsekwencje to bardzo ważny i aktualny temat i cieszę się, że mogłyśmy wygadać się w bezpiecznej i wspierającej klubowej atmosferze.

Pobierz kartę „Ogrodu rozpaczy ziemskich” z Book Journala Klubu Czułej Czytelniczki

Jeśli spodobał Ci się „Ogród rozpaczy ziemskich” przeczytaj również:

„Yellowface” Rebecci F. Kuang, Książke Stycznia 2024 r. w Klubie Czułej Czytelniczki.

To pokręcona i pełna dram historia, od której nie sposób się oderwać.. Opowiada o ciemnej stronie wydawania książek, inbach w social mediach i cancel culture. Porusza kwestie tożsamości kulturowej, rasizmu i przywłaszczenia.

Tutaj przeczytasz więcej o „Yellowface”.

Wydawnictwo Znak

Tłumaczenie Ewa Ratajczyk

Artykuł Ogród rozpaczy ziemskich – Beatriz Serrano pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

1967 r. Susanna ma 18 lat, gdy po próbie samobójczej trafia do szpitala psychiatrycznego z diagnozą osobowości borderline. „Przerwana lekcja” jest jej poruszającą, emocjonalną relacją z 2-letniego leczenia w faktycznie istniejącym McLean Hospital (w którym wcześniej leczona była również m.in.
Sylvia Plath). 

Portrety i historie młodych kobiety, które Susanna poznaje na oddziale przeplatają się ze szpitalną codziennością, historią choroby samej Susanny i przemyśleniami dotyczącymi rozpoznawania i leczenia chorób duszy.

Ta książka jednocześnie wzrusza, bawi (scena w lodziarni) i rozrywa serducho (fragment o mieszkaniu Lisy, czy zagubionym czasie u dentysty). A przy tym ryje beret i zmusza do myślenia o tym, gdzie przebiega granica między wysoką wrażliwością i zagubieniem pozbawionym wsparcia, a chorobą psychiczną.

Jeśli w Klubie czytałybyśmy również klasyki ta byłaby pierwsza na liście!

Artykuł Przerwana lekcja muzyki – Susanna Kaysen pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Ma zdalną pracę, zakupy robi przez Internet, kocha układać puzzle i piec. Regularnie odwiedza ją przyjaciółka z dziećmi, a towarzystwa dotrzymuje ukochany kot.

Jak dla mnie – miodzio życie.

Ale jednak nic nie dzieje się bez przyczyny, więc w kolejnych rozdziałach cofamy się w czasie, żeby zrozumieć co kryje się za decyzją Meredith. 

„Nie jesteś sama” to słodko-gorzka historia o zmaganiu się z depresją i uzdrawiającej sile przyjaźni. Podnosząca na duchu, mimo ciężaru doświadczeń, o których opowiada.

Dlatego właśnie wiązałam z nią duże oczekiwania, wydawała mi się idealna do Klubu. Niestety niektórym wątkom zabrakło głębi, a że od klubowych książek wymagam zawsze trochę więcej Merdith ląduje w zestawieniu „Z mojej półki” a nie w klubie.

Artykuł Nie jesteś sama, Meredith – Claire Alexander pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.