Współpraca z Wydawnictwem Prószyński

Powieść objęta matronatem Klubu

Klubowa recenzentka: Beata Banaszczyk (Instagram makemereading91)

Gryzipany, Kościej Samotnik, Mszycożerca i Łajduszki. Brzmi jak lekcja zielarstwa w Hogwarcie? Być może. Nie znajdziesz jednak tutaj ani profesor Sprout ani nawet słynnego trio z Gryffindoru! 

Jednakże spotkasz Anielkę Jasną – balkonową wiedźmę permanentnie ocenianą przez Radę Osiedla i korpomatkę, gadającego kota Grażynę, który lubi bekon i kawę oraz ekscentrycznego sąsiada Demonicjusza lubującego się w literaturze i seksach. Z (nie takim) gościnnym występem marudnego, ale bardzo przystojnego (xD) Geniusza Adriela.

Ta drużyna balkonowa rusza w podróż do innego Kręgu aby uratować świat przed suszą. 

Pod pierzynką najznakomitszych żartów Sylwia rozprawia się trudnymi, ale ważnymi tematami. Ratując świat przed Kościejem Samotnikiem możemy zauważyć jak ekologia i dbanie o nią we współczesnym świecie jest ważne i jak szybko możemy stracić stabilizację. 

To jest również opowieść o Kobiecie przez wielkie K! O walce o swoje miejsce w patriarchacie w postaci podstarzałego Honoriusza Draka, o sile, która prowadzi do zwycięstwa! 

I wreszcie ta książka jest również o przyjaźni tak mocnej, że nawet wszystkie kosiarki świata nie będą w stanie jej skosić! 

Droga Osobo Czytelnicza nikt nie będzie miał do Ciebie pretensji jak weźmiesz Anielkę na kanapę z wiadrem lodów zamiast obiadu!  

P.S. Jeśli Demonicjusz i kot Grażyna nie będą razem to nie wierzę w miłość xD 

Ocena WIS MOCNE 12/10!!

Artykuł Do jasnej Anielki! Balkony i demony – Sylwia Dec pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

W 1955 r. ponad 600 tysięcy kobiet porzuca swoje dotychczasowe życia, obowiązki i rodziny, by rozpostrzeć pokryte łuskami skrzydła, wzbić się w powietrze i… odlecieć. Chociaż zmienia się naprawdę DUŻO, patriarchalne, zardzewiałe społeczeństwo wypiera fakt masowego przesmoczenia, redukując smoczyce do kobiet upadłych, niegodnych, anomalii i tabu. Całą historię poznajemy z perspektywy kilkuletniej Alex, która dorastając dotkliwie doświadcza skutków wypierania przesmoczenia i życia w cieniu wiecznych tajemnic, niedopowiedzeń i wstydu.

Na spotkaniu klubowym zastanawiałyśmy się, o czym tak naprawdę jest jest powieść „Kiedy kobiety były smokami” i co symbolizuje przesmoczenie. Niektóre klubowiczki odebrały Smoki jako opowieść o gniewie, walce o swoje marzenia, prawa i akceptację. Dla innych to historia o przede wszystkim o samotności i potrzebie zrozumienia. Pojawiły się też głosy, że to powieść o miłości, sile i solidarności kobiet. Na koniec zgodziłyśmy się, że „Kiedy kobiety były smokami” niesie ważne przesłanie: gdy nie słuchamy siebie nawzajem i nie akceptujemy swoich potrzeb i pragnień, cierpią wszyscy.

Wydawnictwo Literackie

Artykuł Kiedy kobiety były smokami – Kelly Barnhill pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.