Skrajna bieda i narkotykowe imperia, aborcja i nastoletnie ciąże, magia, lokalne wierzenia i legendy, brutalne zabójstwa i szalone imprezy. A to wszystko na (zaledwie!) 170 stronach.  To książka, która otwiera oczy i daje do myślenia.

Dwa opowiadania przy których się zatrzymałam to „Motyl z przedmieścia” (lowe bohaterka) i „Zbieraczka kości” (prawie się poryczałam).

W jednym z wywiadów autorka „Suk” powiedziała, że fikcja jest potężnym narzędziem do mówienia o kwestiach politycznych. I bardzo się z nią zgadzam.

Artykuł Wściekłe suki – Dahlia de la Cerda pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.