Żeby nie zginąć od kuli w noc poślubną, Bekia ideologicznie zmienia płeć, staje się Wirgineszą, czyli zaprzysiężoną dziewicą i zaczyna zachowywać się, i żyć jak mężczyzna. Nie jest to też dla niej całkowitą nowością, całe życie słyszy od rodziców, że dziewczynka nie jest ich upragnionym synem, chociaż stara się nim być dla nich, ciągle jest jednak przykrym zawodem.

Matji – męskie wcielenie Bekii i ona sama, przeplatają się powieści historie tych dwojga. Dziewczyna, która musi zniknąć w noc swojej największej miłości, brat który ucieka i ukazuje nam się w listach z tajemnicami, które nie powinny nimi być i „kiełkujący w brzuchu kwiat czy chwast”?

Poetycka, piękna a najbardziej smutna powieść. Trzeba nadać jej rytm, warto o niej porozmawiać szerzej, ale ważne jest by zrozumieć, że znowu cierpienie wywołane patriarchatem niszczy życie tak wielu osobom.

Bo czy nie łatwiej by było bez żadnego fanatyzmu żyć tak jak chcemy, z osobami których pragniemy ze wzajemnością?
Schemat i własne ambicje, które krzywdzą bliskich dobrze jest schować w wykopanym dole, bardzo, bardzo głęboko i na zawsze o nich zapomnieć.