Pamiętam, że sięgnęłam po Wiedźmy „na chwilę”, żeby poczytać w podróży samochodem. Chwila skończyła się… dopiero przy ostatniej stronie. To książka totalnie nieodkładalna, pełna klimatu, emocji i mocy, która wciąga i nie puszcza. Autorka pięknie łączy wątki historyczne, obyczajowe i feministyczne z nutą magii ukrytej w naturze i sprawia, że czujemy się częścią tej opowieści.

Nie mogę też nie wspomnieć o okładce, absolutnie przepięknej, idealnie oddającej atmosferę powieści. Jest boska!

Zdecydowanie trafiła do mojej topki roku 2024.
I odkryłam ją dzięki Klubowi Czułej Czytelniczki, który znowu podsunął mi perełkę idealną.

To historia o tym, że „wiedźmy” były po prostu kobietami silniejszymi, niż świat był gotów zaakceptować.

Na mnie jak dotąd największe wrażenie wywarła powieść „Dziewczyna o mocnym głosie” i pełna determinacji i odwagi postać Adunni.

A odkryciem ubiegłego miesiąca okazała się polecana przez @klubczulejczytelniczki książka „Wiedźmy” Emilii Hart. Szczerze przyznaję… Trochę zastanawiałam się, czy sięgnąć po tę powieść … Dlaczego? Sugerując się tytułem obawiałam się czegoś z pogranicza fantastyki, czarów i magii … A co, ku mojemu miłemu zaskoczeniu dostałam? Cudowną opowieść, która mnie całkowicie oczarowała.
???? Trzy silne kobiece postaci.
???? Trzy płaszczyzny czasowe.
???? Trzy skłaniające do refleksji historie.
A wszystko okraszone niesamowitą aurą, miłością do natury i nadzwyczajną energią, którą możemy z niej czerpać.

Rok 2019. Kate ucieka od zaborczego, przemocowego męża do odziedziczonego po ciotecznej babce domu.

Rok 1942. Violet – więziona w rodzinnym domu przez ojca, próbuje odkryć co stało się z jej zmarłą matką.

Rok 1619. Oskarżona o uprawianie czarów Altha czeka na proces o zabójstwo męża swojej dawnej przyjaciółki, który został stratowany przez bydło.

Co łączy te kobiety?
???? Tajemnicza chatka Weyward Cottage.
???? Niesamowita wrażliwość i miłość do natury.
???? Rodzinne więzy i dziedziczona przez dziewczynki z tej rodziny moc.
???? Mężczyźni, przez których zaznają cierpienia, bólu i wykluczenia.

Lubię ten zabieg, gdy w jednej książce poznajemy kilka historii, które się ze sobą wzajemnie przeplatają, a ostatecznie łączą, tworząc jedną pełną barw i emocji całość.

Zachwyciła mnie umiejętność nawiązywania przez bohaterki subtelnej nici porozumienia z owadami, ptakami i naturą. „Wiedźmy” to naprawdę wciągająca opowieść, która skłania do refleksji nad tym, jak wielka moc tkwi w naturze, jaka siła i determinacja drzemie w kobietach, którą dzięki uważności mogą rozbudzić i potęgować działając w zgodzie z siłami natury.

Gorąco polecam każdemu kto kocha przyrodę i lubi książki o silnych kobiecych bohaterkach, które podejmują odważne decyzje, walczą o siebie, o swoją wolność i o przyszły los.

Bohaterki łączą nie tylko więzy krwi, ale i niezwykłe talenty, miłość do przyrody oraz złe doświadczenia z mężczyznami. Z jednej strony to powieść bardzo feministyczna, z gatunku „women empowerment”. Z drugiej – sporo w niej mroku i triggerujących wątków (przemoc, gw@łt, poronienie, aborcja…).⁣ Mimo dość sielskiego „settingu” na łonie natury, lektura trzyma w napięciu.
⁣
Zakończenie, choć z mocnym wątkiem kobiecej zemsty, nie przynosi katharsis. Nie mogę oprzeć się myślom, że bohaterki tej opowieści mogły wygrać z przemocowymi mężczyznami tylko i wyłącznie dzięki magicznym talentom, co w prawdziwym świecie jednak (chyba) się nie zdarza…⁣
4/5 ⭐⭐⭐⭐ ⁣⁣

Altha, Violet i Kate. 3 kobiety z rodu Weyward.

Dzielą je dekady i okoliczności w których żyją. Łączy wszystko inne. Każda doświadczyła strachu, przemocy i poniżenia. Zostały zmuszone do tego, żeby żyć według społecznych norm, które dyktuje im świat. Coś je jednak uwiera. Czują, że to nie ich droga.

W końcu mają dość. Bohaterki powieści Emili Hart nie chcą dłużej przyglądać się biernie jak inni decydują w ich imieniu. Postanawiają samodzielnie kierować swoim losem i zawalczyć o siebie. Każda z nich rozpoczyna długą, pełną przeszkód, ale i magii podróż.

Czy im się uda? Czy zaczną żyć w zgodzie ze sobą? Dokąd dotrą kobiety z rodu Weyward?

W swojej powieści Emili Hart pokazuje, że czas płynie, ale problemy z którymi mierzą się kobiety, takie jak przemoc i wykluczenie, pozostają niezmienne. Pomimo trudnego tematu “Wiedźmy” to jednak powieść od której nie sposób się oderwać. Jest tu wciągająca narracja, wielowymiarowe postacie, tajemnice i zaskakujące zwroty akcji. Jest też nadzieja, że nawet w sytuacji pozornie bez wyjścia, można odmienić swój los.

Emili Hart zaprasza czytelnika do magicznej opowieści o silnych, mądrych i odważnych kobietach. Wiedźmach, czyli “tych, które wiedzą”. Żyją w zgodzie z naturą i korzystają z jej bogactwa. Nie boją się walczyć i podążać własną drogą. Każda nieco inną.

1619

1942

2019

Trzy historie i trzy kobiety: Altha, Violet, Kate.
A miedzy tym siła i krzywda. Miłość i ból. Zrozumienie i posądzanie.

Szukanie ratunku w swoich korzeniach, w naturze oraz w Weyward Cottage. Chociaż kobiety nigdy się nie spotkały, łączy je niezwykła nić. Utkana z odwagi, niezłomności i walki tworzy żar, którego boją się Ci, którzy te kobiety najbardziej skrzywdzili. Mężczyźni.

Kate ucieka od przemocowego partnera.
Violet, która pragnie edukacji, a nie bycia posłuszną i poukładaną i Altha osądzona o czary i magię czekająca na proces.

Co rozdział zmieniałam swoją ulubioną bohaterkę. Emilia Hart stworzyła powieść tak bardzo potrzebną w naszych czasach, dla wszystkich kobiet, które kiedykolwiek zwątpiły w swoją moc, że byłaby to ogromna szkoda pominąć jej treść. A czyta się jednym tchem, kibicuje się każdej z nich i trzyma kciuki, za każdą nadzieję, którą daje nowy początek.

Nie ma zaklęć, ale za to jest więź z kluczową treścią przyrody. Nie ma romansu, jest pożądanie zadbania o własną przyszłość.
Bardzo polecam przeczytać „Wiedźmy” i wczuć się w walkę z przeznaczaniem przygotowanym dla naszych bohaterek przez zło w ludzkiej postaci.