Współpraca z Wydawnictwem Świat Książki

Klubowa recenzentka: Beata Banaszczyk (Instagram: makemereading91)

„Isabelle — kobieta, córka, matka, siostra, żona, przyjaciółka. Gdy dociera do Stanów Zjednoczonych, jest zupełnie sama. Bez matki, synów, braci i przyjaciółki.

Finn — przede wszystkim skuteczny finansista, ale też mąż i ojciec. W chwili, gdy jego los splata się z losem Isabelle, znajduje się na szczycie zawodowej i społecznej drabiny.

Dwójka bohaterów. Każde z nich dźwiga swój własny ciężar. Isabelle zmaga się z bólem po opuszczeniu ukochanej Ukrainy, z wyrzutami sumienia i strachem, że już nigdy nie zobaczy bliskich. Finn z kolei nie znajduje wsparcia w żonie, która nie wychodzi z domu i swoje problemy przykrywa obsesyjnym sprzątaniem. A gdy pewnego październikowego wtorku jego kariera wali się w gruzy, cała rodzina traci dorobek życia.

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że bariera językowa i społeczna przekreśli jakąkolwiek relację między tą dwójką. A jednak z każdą stroną coraz wyraźniej widać, że prawdziwe uczucia potrafią przetrwać nawet to, co wydaje się niemożliwe.

Oprócz głównych bohaterów, warto przyjrzeć się też postaciom drugoplanowym. Choćby żonie Finna, która tak mocno osiadła w swoim cierpieniu, że przestała dostrzegać świat wokół siebie. Rodzicom Finna, którzy niegdyś złożyli pewnej kobiecie obietnicę, i Lucasowi — chłopcu pragnącemu poznać brata. A na koniec Shumann — człowiek, który ratował innych, niosąc nadzieję na nowe życie i wierząc, że kiedyś znów zobaczy ukochaną Katarzynę i jej córkę, Cici.

Last but not least — GENIALNE sceny przedstawiające czarny wtorek! Napięcie, chaos i emocje oddane tak realistycznie, że czułam, jakby czas na chwilę się zatrzymał. To fragmenty, które zachwycą nie tylko tych, którzy mają coś wspólnego z ekonomią i finansami.

Paullina perfekcyjnie oddała klimat tamtego okresu — prohibicja, wielki głód, upadek marzeń. Idealne tło, by jeszcze mocniej poruszyć serce czytelnika.

 Podsumowując — uwielbiam tę książkę. Nie tylko za główny wątek, choć i on jest ważny, ale najbardziej za te drobne, zwyczajne momenty, które tworzą magię całej historii. Od poukładanych niealfabetycznie książek, przez zaśnieżone Hamptons, po „za dużo zasianych marchewek”. To właśnie te małe sceny sprawiają, że ta historia zostaje w sercu na długo.

 Do tej pory to „Tully” była moją ulubioną pozycją autorki, ale wraz z przeczytaniem ostatniej strony „Światła” – trend się zmienił

Klubowa recenzentka: Monika Sarnat

“Światło w Lavelle”  to niesamowicie wzruszająca i budująca napięcie historia pokazująca jak los dwóch różnych ludzi, z dwóch różnych światów może się połączyć. 

Isabelle to matka, żona, kobieta z Ukraińskiej wsi, która ze względu na sytuację polityczną musi uciekać do Ameryki. Finn za to jest osiągającym sukcesy bankierem, który prowadzi idealne życie – aż do czasu Wielkiego Krachu na giełdzie, podczas którego traci wszystko. Nie wie jeszcze, że dzięki zaradności Isabelle, którą przygarnął pod swój dach, pozna wartości o wiele cenniejsze od pieniędzy i będzie szczęśliwy jak nigdy dotąd. 

Autorka wspaniale opisuje dwa przeciwstawne sobie światy – uciśnionej Ukrainy i pnącej się wzwyż gospodarki Ameryki (jak i później jej klęskę) podczas dwudziestolecia międzywojennego. Szczegóły, niuanse kulturowe czy język jakim posługują się bohaterowie nadają historii gębi i potwierdzają ogrom pracy jaką autorka włożyła w dopracowanie najmniejszych szczegółów. 

Bardzo podobała mi się perspektywa, którą obrała autorka. Można było poznać punkt widzenia i myśli większości bohaterów, co nadawało szerszy kontekst sytuacji, wzbogaciło historię, nadało jej wielowymiarowość oraz ukazało niesamowitą indywidualność każdego z bohaterów.

Pomimo momentami brutalnych opisów ucieczki Isabelle z Ukrainy jak i nieszczęść Amerykańskiej rodziny, najbardziej wzruszające dla mnie okazały się momenty rozkwitu miłości dwóch głównych bohaterów. To jak odnaleźli siebie, jak ich uczucie powoli rosło. Ich relacja zrodziła się w odpowiedzi na dręczącą i przewlekłą samotność jakiej oboje doświadczyli. Isabelle jako uciekinierka, samotna w obcym kraju, nie znająca języka. Finn jako pracujący mąż z nieobecną żoną, która zaślepiona była własnymi problemami, samotny zarówno w sercu jak i we własnym domu. Finn znajduje oparcie w Isabelle, a Isabelle w nim. Połączyła ich samotność dzięki czemu razem mogli przetrwać jedne z trudniejszych okresów ich życia, a sposób, w jaki zostało to opisane porusza do łez. 

„Światło w Lavelle” to niezwykła opowieść o miłości, przetrwaniu i samotności. Przedstawia silną, a jednocześnie wrażliwą kobietę, która dzięki swojej zaradności pomaga postawić amerykańską rodzinę na nogi, oraz mężczyznę próbującego wszystkiego, aby zapewnić byt osobom, które kocha.  Z ogromną chęcią przeczytałabym o dalszych losach tej bohaterki, gdyby powstała kontynuacja. Pozycja zrobiła na mnie tak dobre wrażenie, że na pewno wzbogacę swoją kolekcję książek o inne powieści Paulliny Simons.

Klubowa recenzentka Sylwia Duda (Instagram: _sylwia_duda_)

Wspaniałe pióro Paulliny Simons kreśli kolejną epicką opowieść, łączącą jedną klamrą ukraiński Ispas z oddalonym o ponad sześć tysięcy kilometrów amerykańskim Bostonem. Ileż tu się dzieje! Dwa różne światy, dwoje odmiennych bohaterów na kartkach najnowszej powieści „Światło w Lavelle”. Wplecione miedzy wątki przypowieści, symbole. Nagłe zmiany, przez które życie należy budować od początku.

1929 r. Ukraina objęta ramionami Mateczki Rosji, poddana wielkiemu eksperymentowi społecznemu Stalina. Rekwizycja, kolektywizacja- wielkie hasła wprowadzają się do domów mieszkańców całej Ukrainy, a z nimi prześladowania i głód. Isabelle i jej rodzina próbują walczyć. To czas trudnych decyzji. I czas śmierci.

Ten sam rok, kilka miesięcy później. Boston. Bogaty, szanowany bankier Finn Evans zbudował życie, o jakim każdy może marzyć. Posiadłości, służba, obracanie olbrzymim kapitałem. Jego dobry znajomy Schumann, znany z pomagania innym, prosi Finna o przysługę, o przyjęcie na służbę Ukrainki Isabelle. Bankier niechętnie, ale musi się zgodzić. Mimo początkowej niechęci i bariery językowej na kolejnych stronach odkrywamy historię trudnej podróży Isabelle i tajemnice Finna, które kładą się cieniem na jego życie. Losy tych dwojga zaczynają się przenikać i łączyć w jedno.

To co jest wspaniałe w tej książce, to kreślenie słowami prawdziwych barwnych obrazów różnych sytuacji, przepełnionych licznymi uczuciami bohaterów. Mamy niesamowity obraz „czarnego wtorku” na amerykańskiej giełdzie pod koniec października 1929 roku. Ten fragment czytałam jak ciekawą lekcję historii- był tak ubrany w emocje, towarzyszące bohaterom, że samej udzielił mi się ich niepokój, a potem panika. Autorka świetnie zbudowała atmosferę takimi scenami jak na przykład ciągłe telefony, koniec papieru w dalekopisie, słowa wypowiadane przez bohaterów: „ludzie na Wall Street skaczą z okien”. To samo dzieje się w scenach z domu rodzinnego Isabelle, w Ispasie. Słowa komunistów, którymi tłumaczono ideologię i śmierć niewinnych ludzi- groza. I dla kontrastu trzecia scena ciężkiego ale szczęśliwego życia na farmie w New Hampshire.

W powieści jest wiele ciekawych postaci, ale mi nie dawała spokoju Vanessa. Miałam do niej ciągle mieszane uczucia- powinna mnie irytować, ale czułam do niej współczucie. Została wychowana do innej roli, niż jej przypadła. Ten moment, kiedy Vanessa powraca z całą determinacją, by wreszcie zacząć stawiać na swoim. Z chęcią będę szukać opinii innych czytelników, jak oni odebrali tę postać i zakończenie jej historii w książce.

Powieść „Światło w Lavelle” to kolejna wspaniała podróż. Przez zwroty akcji, losy bohaterów autorka prowadzi do zakończenia, w którym mistrzowsko wyciska z oczu łzę wzruszenia. Nie zawiodłam się.

Artykuł Światło w Lavelle – Paullina Simons pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Z moich notatek: zatopiłam się w tej dusznej, porośniętej pnączami kudzu historii rozgrywającej się na bagnach zniszczonej huraganem Katrina Luizjany.

Ileż tu jest świetnych postaci!

Chociaż główną bohaterką wydaje się być Loyal, dziennikarka, która wraca na stare śmieci, żeby zadbać o popadającą w demencję matkę, to nie ona gra w tej historii główną rolę.

O wiele bardziej fascynujący jest mroczny Dewall z wytatuowanymi na twarzy kłami dzika, nieprzystający do małomiasteczkowego klimatu południu Stanów Sasha z dopiętymi na zszywki różowymi włosami i charyzmatyczna Cutter, która ginie zaraz na początku książki.

Oraz ALIGATORY, które cały czas googlowałam podczas czytania.

Wbrew notce z okładki to NIE JEST opowieść podobna do „Gdzie śpiewają raki” – jest dużo mroczniejsza, mocniej osadzona w obdartej z romantyzmu lokalnej społeczności i bardziej surowa. Z „Rakami” łączą ją tylko bagna, chociaż tutaj w bardziej mrocznej i niebezpiecznej odsłonie.

Idealna na końcówkę wakacji.

Tłumaczenie: Małgorzata Stefaniuk
Wydawnictwo: Albatros

Artykuł Tamte dzikie dni – Anna Bailey pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Bardzo młoda autorka (miała 17 lat, gdy zaczęła pisać Światła), powieść nominowana do Bookera i wybrana do klubu książki Oprah.

Niewątpliwie ważna: porusza temat dyskryminacji niebiałych kobiet, przemocy i nadużyć policyjnych w Stanach. 

Kiara, 17-letnia główna bohaterka, jest postacią fikcyjną, ale wzorowaną na młodej kobiecie wykorzystanej w 2015 przez grupę policjantów z Oakland. Jej ojciec nie żyje, matka odsiaduje wyrok, brat jest totalnym nieogarem i samolubnym dupkiem. Na Kiarę spada ciężar utrzymania siebie, brata i porzuconego przez wiecznie naćpaną matkę syna sąsiadki oraz mieszkania na osiedlu dosłownie „śmierdzącym gównem”. Więc Kiara wychodzi na ulicę, bo „ciało to tylko skóra” (ten cytat jest mocny!). 

Jeszcze muszę sobie o tej książce pomyśleć, ale podrzucam już teraz, bo na pewno warto ją przeczytać.

Artykuł Ślady nocy – Leila Mottley pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.