Z moich notatek: Wstrząsająca. Długo jej nie zapomnę.

Wojna na Bałkanach pokazana z perspektywy 10-letniej Any, która mieszka w Zagrzebiu z rodzicami i kilkunastomiesięczną siostrą.

Zaciemnienia mieszkań, naloty, schrony, swąd spalonego ludzkiego mięsa. Ana relacjonuje rzeczywistości tak jak ją widzi, bez upiększeń i niedopowiedzeń. W pierwszej część „Dziecka” doświadczamy okrucieństw wojennych bez filtra, a zakończenie ściska gardło.

W kolejnych dwóch częściach dorosła już Ana próbuje ułożyć sobie życie, ale mimo upływu ponad 10 lat od ucieczki z ogarniętych wojną Bałkanów, wciąż miewa koszmary. W końcu decyduje się wrócić do Chorwacji, by zmierzyć się z najtrudniejszymi wspomnieniami. 

Wydawnictwo: Wydawnictwo W.A.B.

Artykuł Dziecko wojny – Nović Sara pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Trzy linie czasowe, trzy kobiety i dom ukrywający wiele tajemnic. Pisarka Maria po sukcesie powieści „Noc Mokosz” wraca do małej wioski w Górach Sowich, w której spędzała wakacje jako nastolatka i gdzie zaginęła na trzy dni, z których nic nie pamięta. Na miejscu ożywają wspomnienia i Maria musi zmierzyć się nie tylko z własną, ukrywającą coś strasznego pamięcią, ale też z trudną polsko-niemiecką historią Gór Sowich i bolesnymi doświadczeniami dwóch innych kobiet: Niemki Mareike, która urodziła się w tych okolicach i Polki Marianny przesiedlonej na Dolny Śląsk zza Buga.

Na spotkaniu część Klubowiczek uznała, że „Nocami krzyczą sarny” Katarzyny Zyskowskiej to jedna z najlepszych książek jakie czytały w tym roku. Podobały nam się wielowymiarowe i niejednoznaczne postacie, mroczny klimat Gór Sowich i to, że do napisania powieści zainspirowały autorkę opuszczone domy w tym regionie. Zgodziłyśmy się, że suche fakty, o których uczymy się na lekcjach historii nie oddają traumy i cierpienia pojedynczych osób i rodzin żyjących w czasie wojny.

Wydawnictwo Znak Literanova

Artykuł Nocami krzyczą sarny – Katarzyna Zyskowska pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.