Spoiler alert – nie dorównała.

Ale!

Gdy nabrałam dystansu po pierwszym, gorącym przeczytaniu stwierdziłam, że mimo wszystko opowiada ciekawą i nie stereotypową historię, która dała mi do myślenia.

Sofie trafia na staż do popularnego wydawnictwa i nawiązuje bliższą relację z Gunnarem, doświadczonym i dużo starszym kierownikiem literackim, który jest również jej szefem. I chociaż wydaje się, że ta historia może potoczyć się tylko jednym torem Therese i tak udaje się nas zaskoczyć i dać do myślenia.

Plus za smaczki ze świata wydawniczego. Lubię dowiadywać się jak wszystko wygląda od “lewej” strony i czytać o wyzwaniach z jakimi wiąże się praca w konkretnym zawodzie.

Artykuł Andromeda – Therese Bohman pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Karin Smirnoff w jednym z wywiadów powiedziała, że pisząc tę powieść starała się „przekuć ból w literaturę i opowiedzieć jakim jest uczuciem”. I udało jej się to doskonale. „Pojechałam do brata na południe” to pierwszy tom trylogii o rodzinie Kippów dotkniętej każdą z możliwych tragedii, które można sobie wyobrazić.

Jana wraca do rodzinnej wsi, żeby pomóc pozbierać się pogrążonemu w alkoholizmie bratu. Sprzątając jego życie zderza się z własną przeszłością, wraca do wydarzeń naznaczonych cierpieniem i przemocą, i odkrywa głęboko skrywane sekrety. Jest źle, a za każdym kolejnym rozdziałem jeszcze gorzej. Do tego forma powieści (brak przecinków i wielkich liter) zmusza do maksymalnego skupienia, bo decydujące dla fabuły fakty bywają rozrzucone w z pozoru monotonnym tekście.

Nie czytałam jeszcze tak świetnej i jednocześnie tak porażająco bolesnej powieści.

Ciekawostka: pierwszy rozdział Brata Karin napisała, żeby dostać się kurs kreatywnego pisania na uniwersytecie w Lund.

PS. To pierwsza część trylogii o rodzinie Kippów. Pozostałe dwa tomy są już również dostępne i równie dobre.

Artykuł Pojechałam do brata na południe – Karin Smirnoff pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Elsa ma 9 lat, gdy na jej oczach zostaje zamordowany młody renifer ze stada jej rodziny. Przerażona dziewczynka zamyka się w sobie i ucieka w milczenie. Rodzice Elsy zgłaszają przestępstwo, ale lokalne władze nie podejmują żadnych kroków, żeby ustalić i zatrzymać sprawcę. 10 lat później kłusownicy wciąż zabijają renifery, a dorosła już Elsa nie może pogodzić się z bezczynnością policji. Szukając sprawiedliwości doprowadza do zaostrzenia konfliktu i obnaża niesprawiedliwość z jaką traktowani są Saamowie.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o młodym pokoleniu kobiet w „Kradzieży” Ann-Helen Laestadius, o Elsie, Minnie i Annie-Stinie, i o tym, która z ich postaw jest nam najbliższa. Wątek znęcania się i zabijania reniferów bardzo nas poruszył, podobnie jak bezczynność policji wobec łamania praw Saamów i obojętność z jakim potraktowana została mała Elsa. Wiele z nas zauważyło, że dużo jest w „Kradzieży” samotności, wyobcowania i niezaleczonych ran. Na koniec zgodziłyśmy się, że to bardzo wartościowa i uświadamiająca lektura.

Wydawnictwo Mova

Artykuł Kradzież – Ann-Helén Laestadius pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Marina kończy studia w Sztokholmie, ma chłopaka, z którym niewiele ją łączy i niesprecyzowany plan na dalsze życie. Stella, jest w związku z dojrzałym Gabrielem, pisarzem w kryzysie twórczym, dla którego przeprowadziła się na wieś. Pracuje w urzędzie doglądając miejskiej roślinności i wydaje się wieść uporządkowane i szczęśliwe życie. Siostry poznajemy w chwili, gdy Marina przejeżdża odwiedzić Stellę i Gabriela, i od samego początku czuć, że to nie będzie przyjemna wizyta. 

W powietrzu ciężkim i dusznym od upałów COŚ wisi. 

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o młodszej z sióstr, Marinie, i zastanawiałyśmy nad motywami jej zachowania. Duże wrażenie zrobił na nas również powieściowy dom i zmieniający się wraz z porami roku ogród, który stanowiły nie tyle tło, co odbicie coraz mroczniejszej i pokręconej fabuły „Utonęła”.

Wydawnictwo Pauza

tłumaczenie Justyna Czechowska

Artykuł Utonęła – Therese Bohman pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.