Z moich notatek: trochę love story, trochę dramat sądowy, vibe „Gdzie śpiewają raki”.

Nieoczekiwany powrót Gabriela niszczy spokój i poukładane życie Beth. Chociaż próbuje (ale czy na pewno…?) nie może oprzeć się miłości, którą myślała, że straciła. Gabriel i jego synek są szansą na nowy rozdział i pożegnanie życia naznaczonego bolesną stratą.

Podobał mi się klimat angielskiej wsi i drugoplanowi bohaterowie (Jimmy!). 

Sama historia, Gabriel, Beth oraz Frank, mąż Beth, nie porywają i niczym nie zaskakują. Ale mimo to czyta się szybko i przyjemnie. 

Na końcówce odrobinę przewróciłam oczami.

Nie trafia do Klub, bo baaardzo przypomina „Raki’.

Wydawnictwo Książnica

Artykuł Stracona ziemia – Clare Leslie Hall pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Ta historia trafi do celu, jeśli urodziłaś się w latach 80-tych i koło 20-stki byłaś po uszy zakochana, a on był charyzmatyczny i szalony, i razem robiliście szalone rzeczy.

„West Farragut Avenue” jest intensywna i pełna skrajnych emocji, czuła i smutna, krótka, ale jednocześnie idealnie długa i napisana świetnym językiem. Cudownie prawdziwa z zakończeniem, które jest bardzo życiowe (choć słyszałam głosy, że dla niektórych rozczarowujące).

Oraz: kocham wątek epickiego train tripa przez Stany.

Artykuł West Farragut Avenue – Agnieszka Jelonek pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Narratorka cierpi, czuje się oszukana i odrzucona, ale jednocześnie wciąż kocha swojego znikającego męża, stara się być dla niego wsparciem i opoką.

„Zanim mój mąż zniknie, chcę opisać go dokładnie. Chce nazwać wszystkie miejsca, każdy włosek, mięsień i część ciała. Chcę dać świadectwo, że on istniał. (…) To jest mapa mojej straty”.

Ale: nie czuję zupełnie nawiązań do Kolumba, chociaż CZUJĘ o co chodziło autorce. Rozumiem potrzebę wpisania doświadczenia bohaterki w szerszą perspektywę, ale ten nieszczęsny Cristoforo zupełnie mi tu nie pasuje, za każdym razem, gdy się pojawia psuje intymny klimat powieści.

Artykuł Zanim mój mąż zniknie – Selja Ahava pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Violette pracuje i mieszka na niewielkim burgundzkim cmentarzu. Opiekuje się grobami, dba o alejki i kwiaty, pielęgnuje niewielki ogródek i zawsze znajduje czas, żeby  wysłuchać tych, którzy potrzebują rozmowy i pocieszenia. Jej garderoba podzielona jest na zimę – szare, ciemne okrycia, które zakłada wychodząc na zewnątrz, i lato – kolorowe, zwiewne sukienki, które ukrywa przed wzrokiem innych pod ciężkimi płaszczami. I nie jest to jedyna tajemnica Violette. Z każdym kolejnym rozdziałem lepiej poznajemy jej przeszłość i dowiadujemy się jak wiele życiowych zakrętów musiała pokonać, żeby znaleźć spokój i swoje miejsce.

Na spotkaniu klubowym zgodziłyśmy się, że najważniejszym przesłaniem „Życia Violette” jest to, żeby odnajdywać radość w drobiazgach, cieszyć się codziennością i doceniać złożoność życia, którego nieodłączną częścią – niezależnie od tego jak trudno jest nam to zaakceptować – jest śmierć.

Idealna książka-prezent dla wszystkich, którzy kochają „Amelię”.

Wydawnictwo Albatros

tłumaczenie Wojciech Gilewski

Artykuł Życie Violette – Valérie Perrin pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.