17-letnia Victoria po śmierci matki przejmuje większość obowiązków związanych z prowadzeniem gospodarstwa na rodzinnej farmie brzoskwiń w Kolorado. Gotuje, sprząta i opiekuje się milczącym i zamkniętym w sobie ojcem, porywczym bratem i naznaczonym piętnem wojny wujkiem. Nie zna innej codzienności, nie wie, że życie kobiety może wyglądać inaczej.

Przypadkowe spotkanie z Wilsonem Moonem, wysiedlonym z ziemi plemiennej charyzmatycznym i niezależnym włóczęgą, burzy jej uporządkowany świat.

Victoria poznaje czym jest miłość, nienawiść, poświęcenie i bolesna strata. Musi stawić czoła swoim słabościom i dojrzeć do podjęcia naprawdę trudnych decyzji.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy m.in. o wydarzeniach i doświadczeniach, które miały największy wpływ na Tori, i które ukształtowały ją jako silną i niezależną kobietę. Zgodziłyśmy się, że postacie drugo- i trzecioplanowe są doskonale rozwinięte i równie fascynujące co Tori. Przemówił do nas piękny język powieści „Popłynę przed siebie jak rzeka” i poruszająca historia Wilsona Moona. Klubowiczki zwróciły również uwagę, że autorka podkreśla piękno i siłę natury, ale w jej opisach nie ma niczego cukierkowego – krajobrazy Kolorado są majestatyczne, surowe i groźne. W podsumowujących słowach padło również piękne stwierdzenie, że to powieść o matkach i różnych doświadczeniach macierzyństwa.

Artykuł Popłynę przed siebie jak rzeka – Shelley Read pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Rok 1619. Altha oczekuje wyroku w procesie o czary. Została oskarżona o sprowadzenie śmierci na swojego sąsiada.

Rok 1942. Zamieszkała w posiadłości Orton Hall Violet nie może pogodzić się z ograniczeniami, które nakłada na nią ojciec.

Rok 2019. Kate planuje ucieczkę od przemocowego partnera. Chce schronić się w odziedziczonej po dalekiej krewnej chatce ukrytej pośród wzgórz malowniczej Kumbrii.

„Wiedźmy” Emilii Hart opowiadają historię trzech kobiet z rodu Weywardów połączonych wspólnym dziedzictwem. Historie każdej z nich składają się na przeplataną magią opowieść o kobiecej sile i przetrwaniu w świecie pełnym przemocy zdominowanym przez dyktujących reguły mężczyzn.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o znaczeniu określenia „wiedźma”, o tym jak zmieniało się na przestrzeni wieków i o tym, co znaczy obecnie. Zastanawiałyśmy się dlaczego silne i niezależne kobiety związane z naturą od zawsze budziły strach i niezrozumienie. Doceniłyśmy różnorodne podejście do macierzyństwa pokazane w 'Wiedźmach”, postacie mężczyzn, które chociaż pojawiały się w tle historii, nie były płaskie i wyłącznie negatywne, i zgodziłyśmy się, że mimo poruszania trudnych tematów powieść czyta się szybko i płynnie.

Wydawnictwo MUZA S.A.

Artykuł Wiedźmy – Emilia Hart pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

W 1955 r. ponad 600 tysięcy kobiet porzuca swoje dotychczasowe życia, obowiązki i rodziny, by rozpostrzeć pokryte łuskami skrzydła, wzbić się w powietrze i… odlecieć. Chociaż zmienia się naprawdę DUŻO, patriarchalne, zardzewiałe społeczeństwo wypiera fakt masowego przesmoczenia, redukując smoczyce do kobiet upadłych, niegodnych, anomalii i tabu. Całą historię poznajemy z perspektywy kilkuletniej Alex, która dorastając dotkliwie doświadcza skutków wypierania przesmoczenia i życia w cieniu wiecznych tajemnic, niedopowiedzeń i wstydu.

Na spotkaniu klubowym zastanawiałyśmy się, o czym tak naprawdę jest jest powieść „Kiedy kobiety były smokami” i co symbolizuje przesmoczenie. Niektóre klubowiczki odebrały Smoki jako opowieść o gniewie, walce o swoje marzenia, prawa i akceptację. Dla innych to historia o przede wszystkim o samotności i potrzebie zrozumienia. Pojawiły się też głosy, że to powieść o miłości, sile i solidarności kobiet. Na koniec zgodziłyśmy się, że „Kiedy kobiety były smokami” niesie ważne przesłanie: gdy nie słuchamy siebie nawzajem i nie akceptujemy swoich potrzeb i pragnień, cierpią wszyscy.

Wydawnictwo Literackie

Artykuł Kiedy kobiety były smokami – Kelly Barnhill pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.