O czym jest „Portret Lucrezii” Maggie O’Farell?

„Portret Lucrezii” zabiera nas w podróż do XVI-wiecznych Włoch pokazując zarówno przepych i splendor, jak i mrok i niesprawiedliwość z jaką traktowane były wówczas kobiety.

Florencja, lata 50. XVI wieku. 

Lucrezia, trzecia córka Eleanory i Cosima de’ Medici nie pasuje do reszty rodzeństwa. Nie chce bawić się lalkami i jadać przy stole, kręci się i wierci podczas pozowania malarzowi. Zamiast spędzać czas z rodziną woli biegać jak dzikuska z jednego końca krużganków na drugi albo klęcząc przy oknie obserwować miasto i dalekie wzgórza za nim. Kocha malować.

Jednak gdy jej starsza siostra umiera w przeddzień ślubu z Alfonsem, władcą Ferrary, Lucrezia musi niespodziewanie szybko dorosną i zmierzyć się z obowiązkiem zamążpójścia, które aranżuje dla niej ojciec. Wyrusza na nieznany dwór do mężczyzny, który z pozoru wydaje się ją rozumieć.

Czego spodziewać się po „Portrecie Lucrezii”?

Trochę mrocznej i baśniowej fikcyjnej historii mocno opartej na faktach historycznych.

W 1558 roku Lucrezia, córka Cosima de’ Medici, poślubiła Alfonsa d’Este, księcia Ferrary. Rok po przeprowadzce na dwór męża, mając zaledwie 16 lat, zmarła. Prawie 300 lat po jej śmierci Robert Browning napisał wiersz „Moja Ostatnia Księżna”, w którym książę Alfonso pokazuje portret swojej zmarłej żony i pozwala wywnioskować, że – szalenie zazdrosny – sam ją zamordował. 

Maggie O’Farrell dopisała do tego zarysu życiorysu Lucrezii emocjonalne tło.

Sceny, które zapamiętam na dłużej:

• ubieranie sukni ślubnej
• rozmowę z matką w karocy w drodze na ślub
• scenę z tygrysem

Klubowiczki o „Portrecie Lucrezii” na gorąco:

„Jestem totalnie zachwycona. Wyobrażanie sobie jak to jest urodzić się w zupełnie innych warunkach, w innej sytuacji to moja ulubiona rzecz w książkach. A plastyczność opisów pozwoliła się w to w pełni wczuć Przerażający był dla mnie ten brak kontroli nad własnym życiem szczególnie w dzieciństwie Lukrezii.”

Ola

Historia Lucrezii zostanie ze mną na długo. Scena z tygrysem skojarzyła mi się z tym, jak w tamtych czasach przedmiotowo traktowano kobiety. Służyły do podziwiania i rodzenia. Szczególnie utkwiły mi 2 podobne sceny. Pierwsza, gdy mąż podziwia kolor włosów żony, ciągnąc ją przy tym za warkocz jak zwierzę na smyczy. Druga, gdy pokazywał ją przyjacielowi, opisując jedynie cechy jej wyglądu (ponownie włosy, cerę, oczy). Lucrezia była wtedy wystawiana na pokaz jak tygrys w piwnicy jej ojca. Jedynie jej „klatka” była bardziej przestronna.

Beata

Więcej recenzji znajdziesz na dole strony.

O czym rozmawiałyśmy na spotkaniu klubowym?

Na spotkaniu klubowym zachwycałyśmy się barwnym i plastycznym językiem powieści, opisami wnętrz, sztuki i strojów. Rozmawiałyśmy o relacji Lucre z matką i siostrami, zastanawiałyśmy się, czy zajście w ciążę zmieniłoby jej sytuację.

Najdłużej dyskutowałyśmy o znaczeniu sceny z tygrysem.

Pobierz kartę „Portretu Lucrezii” Maggie O’Farrell z Book Journala Klubu Czułej Czytelniczki

Jeśli spodobał Ci się „Portret Lucrezii” przeczytaj również:

• „Krąg kobiet pani Tan” Lisy See, Książkę Lipca 2025 – osadzoną w XV-wiecznych Chinach historia inspirowana losem Tan Yunxian, lekarki pomagającej kobietom za czasów panowania dynastii Ming.
• „Koronczarki” –  Angelici Lopes, Książkę Lipca 2024 – osadzona na początku XX wieku w Brazylii saga łącząca siedem pokoleń kobiet nicią delikatnej koronki i historią zaszytą we wzorze ślubnej mantylki.

Wydawnictwo: Znak JednymSłowem

Tłumaczenie: Anna Gralak

Artykuł Portret Lucrezii – Maggie O’Farrell pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.