Współpraca z Wydawnictwem Literackim

Klubowa recenzentka: Martyna Głownia (Instagram: zaczytana_w_siodle)

Wyobraź sobie, że po imprezie wracasz do domu, a tam czeka na Ciebie… mąż. Powiesz mi „no przecież to normalne”. A jak Ci powiem, że kiedy wychodziłaś na imprezę to żadnego męża nie miałaś? Byłaś zdecydowanie singielką, a teraz ze strychu schodzi on. Mąż… I nie jeden, ale ich niekończąca się kolejka. Brzmi absurdalnie? Właśnie tak zaczynają się „Mężowie” – zabawna, surrealistyczna i zaskakująca opowieść o miłości, oczekiwaniach i chyba o współczesnym randkowaniu.

Na początku bawiłam się świetnie. Naprawdę! Strych, który magicznie „losuje” kolejnych mężów, to pomysł zarówno absurdalny, co równie kuszący. Każda wersja partnera, która pojawiała się w życiu Lauren – głównej bohaterki – śmieszyła mnie, zaskakiwała, czasem lekko przerażała, ale przede wszystkim intrygowała. Przystojniak bez koszulki, Skromniś w kapciuszkach z „Potwory i Spółka”, artysta, kucharz, romantyk, sportowiec – praktycznie każdy z nich zakochany po uszy, gotów dzielić z nią życie.

Ale im dalej w las, tym bardziej zaczęłam czuć pewnego rodzaju znużenie? Irytację? Bo dla Lauren nagle każdy był „nie taki”. Przystojny – źle. Brzydki – jeszcze gorzej. Bogaty – może zbyt bogaty. Z dziećmi – problem. Bez dzieci – też źle. Z pasją – za intensywny. Bez pasji – nudziarz. I tak bez końca. Ta nieustanna zmiana, to wieczne „NEXT!” – jak z programu MTV sprzed lat – zaczęła mnie trochę męczyć.

I właśnie wtedy przyszła refleksja: czy Gramazio nie próbuje nam pokazać dokładnie tego, jak wygląda współczesne randkowanie? Przesuwamy palcem w lewo czy prawo, skreślamy ludzi za najmniejsze detale, jeszcze zanim poznamy ich naprawdę.

 Praca świetna, ale nosi czapkę z daszkiem? Out.

 Ma super pasję, ale gra na konsoli? NEXT.

 Szukamy ideału, który przecież nie istnieje, bo każda wersja będzie miała jakiś minus.

„Mężowie”, jeśli pozwolimy i chcemy, mogą skłonić do zastanowienia się nad własnymi wyborami, oczekiwaniami, nad tym, jak czasem łatwo przekreślamy ludzi za coś, co wcale nie powinno mieć większego znaczenia. Albo można po prostu się dobrze z tą książką bawić – i to też jest okej. Ta historia nie musi być głęboka. Może być po prostu zabawna, lekka i idealna na lato.

 Bo właśnie taka jest – wakacyjna, relaksująca, z nutką magii i szczyptą ironii. Świetnie sprawdzi się na plaży, w ogrodzie czy w hamaku, jako przyjemna rozrywka z odrobiną refleksji w tle.

To bardzo udany debiut – świeży, pomysłowy, balansujący między romansem, zagadką a lekkim fantasy. Holly Gramazio zapowiada się na autorkę, której warto się przyglądać – szczególnie jeśli cenicie sobie historie nietypowe, które potrafią zaskoczyć nie tyle fabułą, ale też tym, jak bardzo mogą przypominać naszą własną codzienność – ubraną tylko w odrobinę magii.

Klubowa recenzentka: Katarzyna (Instagram: katarzyna.pogodzinach)

Wcześniej, zanim ze strychu zszedł pierwszy mąż, przez lata doskwierało jej brzemię singielki. Miała wrażenie, że bycie szczęśliwą w pojedynkę jest niemalże jej obowiązkiem- że to deklaracja feminizmu i autonomii” czyli kilka słów o Mężach:-)) 

Z tego miejsca dziękuję wydawnictwu literackiemu oraz klubowi  za wyróżnienie i egzemplarz do recenzji  #współpracabarterowa.

Niech pierwszy rzuci kamieniem, kto nie próbował randkować przez internet lub nie doznał zawodu miłosnego w prawdziwym życiu. Do tego combo dodajmy również zmarnowany czas na poznanie kogoś niewartego uwagi lub kreującego się na inną osobę (cóż każdy z Nas niesie jakąś traumę). Tak oto prezentuje się sylwetka  Lauren- głównej bohaterki Mężów. Dziewczyna  zdaje się przeżywać podobne rozterki, a także przechodzić etap sfrustrowania kolejnymi znajomościami bez obustronnej satysfakcji.  Przez kreację samotnej singielki- autorka próbuje wykreować obraz współczesnej “poszukującej” kobiety.  

Mężowie to również szukanie  odpowiedzi na pytanie- jaka jest współczesna wolna panna- czy w dalszym ciągu jest  “ryczącą” w kącie samotną trzydziestką (do popularyzacji takiego wizerunku przyczyniła się sylwetka Bridget Jones)-czy świadomą swojej wartości dorosłą, zaradna,kobieta. W pełni zgadzam się  z opisem książki, iż autorka próbuję pokazać jak wyglądają współczesne związki i ten aspekt jest bardzo dobrze zrealizowany.

Chociaż muszę przyznać, że nie polubiłam tytułowej bohaterki Lauren. Niby fajna dziewczyna- z dystansem i poczuciem humoru, ale coś mnie od niej odpychało chyba- Jej wieczne niezdecydowanie. Czy przez takie wzajemne wygórowane wymagania- tak wiele związków rozpada się? Trochę przypominała mi Współlokatorów (w kwestii poczucia humoru bohaterki/podejścia do związków oba tytuły są tożsame.Jednak tam bohaterka bardziej wzbudziła moją sympatię).

Książka z gatunku tych ironicznych/sarkastycznych.

Czy Łatwiej jest znaleźć partnera podczas randkowania czy jednak, gdy przypadek- mianowicie strych-decyduje o kolejnym absztyfikancie? Czy w dzisiejszych czasach tajemniczy algorytm może dowolnie generować nowych mężów- a ich pula jest nieograniczona i praktycznie każdego dnia- wraz ze zniknięciem Męża można mieć całkiem nowe życie. Dlaczego Lauren tak trudno zdecydować się na wybór partnera? Z tym pytaniem Was zostawię.

Książka nierówna poziomem. Druga część, gdy Lauren zaprzyjaźnia się ze swoim byłym mężem, biseksualistą Bohanim-  przypadła mi dużo bardziej do gustu. Wówczas akcja rozkręca się, inaczej nie wiem czy mogłabym polecić Mężów. Finalnie moja  ocena  to 6,5/10 

Polecam fanom Współlokatorów, a także czytelnikom lubiącym lekki- aczkolwiek ciekawy debiut. 

Będzie to również idealna propozycja na wakacje

Artykuł Mężowie – Holly Gramazio pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.