Z moich notatek: wciągająca, ale oczekiwałam dużo więcej. 

Normandia, lata 90-te. Ginie 15-letnia Sara, a o udział w jej zaginięciu oskarżony zostaje młody mężczyzna. Gdy 20 lat później ma wyjść na wolność sprawa ożywa i pojawiają się wątpliwości co do jego winy.

Spodziewałam się powieści z pogłębionym tłem psychologicznym o dojrzewaniu i stracie, a przeczytałam… wciągający thriller.

Fajne są „Rozczarowane”, szybko się czytają i na pewno mogą zostać rewelacyjnie sfilmowane, bo dużo jest w nich sentymentu do lat 90-tych i klimatycznych nadmorskich krajobrazów. Ale postacie nie porywają, brakowało mi emocji w relacjach i nie przekonało mnie zakończenie. Mam wrażenie, że każdą z bohaterek została ledwie muśnięta, a dla kontekstu książki warto by było wiedzieć o nich więcej. 

Dlatego tylko półka, nie Klub, a szkoda, bo tak na nią czekałam!

Artykuł Rozczarowane – Marie Vareille pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Z moich notatek: Powieść, w której rzeczywistość miesza się ze snem, a czytanie wymaga uwagi i skupienia.

Han Kang opowiada historię ludobójstwa na wyspie Czedżu z perspektywy trzech kobiet: dwóch przyjaciółek i matki jednej z nich. To opowieść o przyjaźni, śmierci i próbach uporania się ze stratą, i o narodowej traumie, która głęboko naznacza kolejne pokolenia. Przygnębiająca, pięknie napisana, ale niełatwa w odbiorze. Przewijający się przez całą powieść śnieg potęguje odczucie cierpienia i zimna. Wspomnienia mieszają się z teraźniejszością, prawda ze snem. 

Mam wrażenie, że żeby poczuć tę powieść trzeba na nią trafić w odpowiedniej chwili. To nie jest książka do odhaczenia z listy „do przeczytania”. Wymaga skupienia i zaangażowania.

Dlatego mimo wszystko bardziej polecam „Wyspę kobiet morza” Lisy See, która dotyka podobnej tematyki w kontekście historii Czedżu.

Artykuł Nie mówię żegnaj – Han Kang pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Z moich notatek: dla równowagi do przeczytania zaraz po klubowej „Grzybiarce”. Ciepła, rodzinna historia. Kocyk.

Nierozłączne Marisol, Erica, Selena i Gracie dorastają razem w dużej, meksykańskiej rodzinie skupionej wokół prababki abuelity.

Dzielą radości, smutki i sekrety przysięgając sobie dozgonną przyjaźń, ale – jak zawsze – zdarza się życie i gdy rodzice Marisol rozwodzą się, więź przyjaciółek słabnie. 

Mijają lata, wzajemne żale i pretensje nawarstwiają się. 

Każda z kuzynek zmaga się ze swoimi problemami: Erica ze złamanym sercem i aroganckim szefem, Selena z mobbingiem w pracy, Gracie z uczuciami wobec dawnej, wielkiej miłości, a odcięta od rodziny Marisol z sypiącym się małżeństwem.

Nagłe i przykre wydarzenie rodzinne sprawia, że muszą zmierzyć się z dawnymi urazami i odpowiedzieć sobie na pytanie co jest w życiu najważniejsze.

Artykuł Duże dziewczyny nie płaczą – Chavez Macias Annette pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

W skrócie: thriller w klimacie „Niebiańskiej plaży” z Leo Di Caprio. 

Kenna przylatuje do Sydney, żeby uchronić przyjaciółkę przed niespodziewaną decyzją o ślubie z nikomu nieznanym Jackiem. Mikka nie jest zachwycona jej interwencją, ale skoro Kenna już się pojawiła proponuje jej, żeby została i poznała Jacka lepiej.

We trójkę wyruszają na kemping przy Sorrow Bay, nieziemskiej zatoce, prawdziwym surferskim raju. Jack, Mikka i wąskie grono ich tajemniczych znajomych, których spotykają na miejscu, rzadko pozwala tu przybywać obcym, ale dla Kenny robią wyjątek.

I chociaż atmosfera i okoliczności przyrody są nieziemskie to w  powietrzu czuć mrok i coraz większe napięcie. Z czasem okazuje się, że każdy z surferów ma coś do ukrycia.

Easy read, żeby dłużej pozostać w letnim klimacie.

Artykuł Zatoka surferów – Allie Reynolds pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Ma zdalną pracę, zakupy robi przez Internet, kocha układać puzzle i piec. Regularnie odwiedza ją przyjaciółka z dziećmi, a towarzystwa dotrzymuje ukochany kot.

Jak dla mnie – miodzio życie.

Ale jednak nic nie dzieje się bez przyczyny, więc w kolejnych rozdziałach cofamy się w czasie, żeby zrozumieć co kryje się za decyzją Meredith. 

„Nie jesteś sama” to słodko-gorzka historia o zmaganiu się z depresją i uzdrawiającej sile przyjaźni. Podnosząca na duchu, mimo ciężaru doświadczeń, o których opowiada.

Dlatego właśnie wiązałam z nią duże oczekiwania, wydawała mi się idealna do Klubu. Niestety niektórym wątkom zabrakło głębi, a że od klubowych książek wymagam zawsze trochę więcej Merdith ląduje w zestawieniu „Z mojej półki” a nie w klubie.

Artykuł Nie jesteś sama, Meredith – Claire Alexander pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

„One płoną jaśniej” to dokładnie taka książka. Zapamiętam ją na długo.

Purnima i Sawitha żyją w niewielkiej wiosce, w której głód, bieda, lekceważenie i okrucieństwo mężczyzn wobec kobiet to ich codzienność. W tej popapranej rzeczywistości (spoiler alert: książka dzieje się TERAZ) kilkunastoletnie dziewczynki znajdują w sobie oparcie, są dla siebie schronieniem i jedyną radością.

Do czasu, gdy Sawitha zostaje zgwałcona.

To punkt zwrotny książki, chociaż wciąż nie najtrudniejszy przez który musiałam przebrnąć.

Dalsze losy Purnimy i Sawithy to lata cierpienia, bólu i poniżania. Historia, od której chciałam odwrócić oczy, „odwidzieć” sceny, które zobaczyłam, przestać czuć ucisk w klatce piersiowej i gulę w gardle. Bo za każdym razem, gdy myślałam, że już nie może być gorzej, że nie można bardziej sponiewierać duszy i ciała kobiety, dokładnie to się działo.

Ale jednak czytałam dalej.

Chciało mi się ryczeć milion razy, byłam wściekła i przerażona, ale czytałam dalej, bo Purnima i Sawitha naprawdę płoną jaśniej. Ich przyjaźń, miłość, siła i determinacja, żeby przetrwać wdziera się w myśli i zostawia ślad w serduchu na długo.

P.S. Przeczytałam w dwa dni. No i prolog…! Prolog rządzi.

Artykuł One płoną jaśniej – Shobha Rao pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.