17-letnia Victoria po śmierci matki przejmuje większość obowiązków związanych z prowadzeniem gospodarstwa na rodzinnej farmie brzoskwiń w Kolorado. Gotuje, sprząta i opiekuje się milczącym i zamkniętym w sobie ojcem, porywczym bratem i naznaczonym piętnem wojny wujkiem. Nie zna innej codzienności, nie wie, że życie kobiety może wyglądać inaczej.

Przypadkowe spotkanie z Wilsonem Moonem, wysiedlonym z ziemi plemiennej charyzmatycznym i niezależnym włóczęgą, burzy jej uporządkowany świat.

Victoria poznaje czym jest miłość, nienawiść, poświęcenie i bolesna strata. Musi stawić czoła swoim słabościom i dojrzeć do podjęcia naprawdę trudnych decyzji.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy m.in. o wydarzeniach i doświadczeniach, które miały największy wpływ na Tori, i które ukształtowały ją jako silną i niezależną kobietę. Zgodziłyśmy się, że postacie drugo- i trzecioplanowe są doskonale rozwinięte i równie fascynujące co Tori. Przemówił do nas piękny język powieści „Popłynę przed siebie jak rzeka” i poruszająca historia Wilsona Moona. Klubowiczki zwróciły również uwagę, że autorka podkreśla piękno i siłę natury, ale w jej opisach nie ma niczego cukierkowego – krajobrazy Kolorado są majestatyczne, surowe i groźne. W podsumowujących słowach padło również piękne stwierdzenie, że to powieść o matkach i różnych doświadczeniach macierzyństwa.

Artykuł Popłynę przed siebie jak rzeka – Shelley Read pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Rok 1619. Altha oczekuje wyroku w procesie o czary. Została oskarżona o sprowadzenie śmierci na swojego sąsiada.

Rok 1942. Zamieszkała w posiadłości Orton Hall Violet nie może pogodzić się z ograniczeniami, które nakłada na nią ojciec.

Rok 2019. Kate planuje ucieczkę od przemocowego partnera. Chce schronić się w odziedziczonej po dalekiej krewnej chatce ukrytej pośród wzgórz malowniczej Kumbrii.

„Wiedźmy” Emilii Hart opowiadają historię trzech kobiet z rodu Weywardów połączonych wspólnym dziedzictwem. Historie każdej z nich składają się na przeplataną magią opowieść o kobiecej sile i przetrwaniu w świecie pełnym przemocy zdominowanym przez dyktujących reguły mężczyzn.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o znaczeniu określenia „wiedźma”, o tym jak zmieniało się na przestrzeni wieków i o tym, co znaczy obecnie. Zastanawiałyśmy się dlaczego silne i niezależne kobiety związane z naturą od zawsze budziły strach i niezrozumienie. Doceniłyśmy różnorodne podejście do macierzyństwa pokazane w 'Wiedźmach”, postacie mężczyzn, które chociaż pojawiały się w tle historii, nie były płaskie i wyłącznie negatywne, i zgodziłyśmy się, że mimo poruszania trudnych tematów powieść czyta się szybko i płynnie.

Wydawnictwo MUZA S.A.

Artykuł Wiedźmy – Emilia Hart pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Trzy linie czasowe, trzy kobiety i dom ukrywający wiele tajemnic. Pisarka Maria po sukcesie powieści „Noc Mokosz” wraca do małej wioski w Górach Sowich, w której spędzała wakacje jako nastolatka i gdzie zaginęła na trzy dni, z których nic nie pamięta. Na miejscu ożywają wspomnienia i Maria musi zmierzyć się nie tylko z własną, ukrywającą coś strasznego pamięcią, ale też z trudną polsko-niemiecką historią Gór Sowich i bolesnymi doświadczeniami dwóch innych kobiet: Niemki Mareike, która urodziła się w tych okolicach i Polki Marianny przesiedlonej na Dolny Śląsk zza Buga.

Na spotkaniu część Klubowiczek uznała, że „Nocami krzyczą sarny” Katarzyny Zyskowskiej to jedna z najlepszych książek jakie czytały w tym roku. Podobały nam się wielowymiarowe i niejednoznaczne postacie, mroczny klimat Gór Sowich i to, że do napisania powieści zainspirowały autorkę opuszczone domy w tym regionie. Zgodziłyśmy się, że suche fakty, o których uczymy się na lekcjach historii nie oddają traumy i cierpienia pojedynczych osób i rodzin żyjących w czasie wojny.

Wydawnictwo Znak Literanova

Artykuł Nocami krzyczą sarny – Katarzyna Zyskowska pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Marian Graves, fikcyjna pilotka, ginie w 1950r. w trakcie próby okrążenie Ziemi. I nie jest to spoiler, bo tej tragedii owianej tajemnicą dowiadujemy się już na początku książki. W kolejnych rozdziałach cofamy się w czasie i poznajemy historię Marian od chwili, gdy jako niemowlę została uratowana (spektakularnie!) z tonącego statku, przez dorastanie w Montanie u wuja (niespełnionego artysty tonącego w długach), aż po dorosłość i szereg trudnych i nie zawsze rozsądnych wyborów, które ukształtowały jej życie. Życie nakręcane niezwykłą pasją do latania, którą odkryła w sobie, gdy po raz pierwszy wsiadła na pokład maszyny Curtiss Jenny.

Historia Marian przeplata się ze współczesną opowieścią o Hadley, młodej aktorce, która ma zagrać Marian w filmowej adaptacji zaginięcia pilotki. Rola, której założeniem było uratowanie reputacji Hadley i zapewnienie jej uznanie krytyków z czasem staje się dla niej dużo większym wyzwaniem, inspiracją i szansą na dotarcie do prawdy o życiu Marian.

Na klubowym spotkaniu zgodziłyśmy się, że najmocniejszą stroną „Wielkiego kręgu” Maggie Shipstead są autentyczne, wyraziste i wielowymiarowe postacie (nie tylko pierwszoplanowe). Najwięcej rozmawiałyśmy o samej Marian i o tym, że potrzebujemy w powieściach kobiecych bohaterek, które nie obawiają się iść pod prąd, oddychać i żyć swoją pasją oraz otwarcie mówić o bezdzietności z wyboru i bronić swoich decyzji.

Idealna książka-prezent dla bliskiej kobiety.

Wydawnictwo Znak

tłumaczenie Justyn Hunia

Artykuł Wielki krąg – Maggie Shipstead pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Violette pracuje i mieszka na niewielkim burgundzkim cmentarzu. Opiekuje się grobami, dba o alejki i kwiaty, pielęgnuje niewielki ogródek i zawsze znajduje czas, żeby  wysłuchać tych, którzy potrzebują rozmowy i pocieszenia. Jej garderoba podzielona jest na zimę – szare, ciemne okrycia, które zakłada wychodząc na zewnątrz, i lato – kolorowe, zwiewne sukienki, które ukrywa przed wzrokiem innych pod ciężkimi płaszczami. I nie jest to jedyna tajemnica Violette. Z każdym kolejnym rozdziałem lepiej poznajemy jej przeszłość i dowiadujemy się jak wiele życiowych zakrętów musiała pokonać, żeby znaleźć spokój i swoje miejsce.

Na spotkaniu klubowym zgodziłyśmy się, że najważniejszym przesłaniem „Życia Violette” jest to, żeby odnajdywać radość w drobiazgach, cieszyć się codziennością i doceniać złożoność życia, którego nieodłączną częścią – niezależnie od tego jak trudno jest nam to zaakceptować – jest śmierć.

Idealna książka-prezent dla wszystkich, którzy kochają „Amelię”.

Wydawnictwo Albatros

tłumaczenie Wojciech Gilewski

Artykuł Życie Violette – Valérie Perrin pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Panna Benson, była nauczycielka po 40-stce, postanawia całkowicie zmienić swoje życie i razem z przypadkowo zatrudnioną asystentką, chaotyczną i nieobliczalną Enid, wyrusza na Nową Kaledonię w poszukiwaniu mitycznego złotego chrząszcza. 

Na spotkaniu klubowym zgodziłyśmy się, że „Marzenie panny Benson” niesie naprawdę ważne przesłanie: z każdym kolejnym rozdziałem pokazuje jak wiele odwagi wymaga podążanie swoją drogą, porzucenie przekonań o tym co wypada i nie wypada robić kobiecie (i to „w pewnym wieku”) i jak dużo może w nasze życia wnieść prawdziwe kobiece wsparcie i siostrzeństwo,

Girl-power-story i idealna książka-prezent dla bliskiej kobiety.

Wydawnictwo Znak

tłumaczenie Dominika Chylińska

Artykuł Marzenie Panny Benson – Rachel Joyce pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

To nasza pierwsza klubowa książka i historia, która pokazała, jak cudownie jest wymieniać się wrażeniami i opiniami w bezpiecznej przestrzeni Klubu.

Wybrałam ją przede wszystkim ze względu na język. Zachwyciła mnie czułość z jaką Delia Owens opisuje przyrodę. Czytając zatrzymywałam się dłużej nad wieloma opisami i zaginałam brzegi kartek, żeby do nich wracać.  Pomyślałam, że super byłoby o niej porozmawiać.

I tak się wszystko zaczęło.

Świat Książki

Artykuł Gdzie śpiewają raki – Delia Owens pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.