Marylin i David Sorensonowie poznali się i zakochali w sobie na studiach. Przez kolejne 40 lat stworzyli silny związek oparty na miłości i zaufaniu, i razem wychowywali cztery córki. 

Mimo, że Wendy, Violet, Liza i Grace dorastały otoczone miłością w domu, w którym niczego nie brakowało, w dorosłym życiu zmagają się z problemami i trudnymi emocjami, których źródła upatrują w ciągłym dążeniu do zbudowania idealnych związków na wzór miłości ich rodziców.

„Wszystkie jesteśmy emocjonalnie poturbowane, bo ty i tata kochacie siebie nawzajem bardziej niż nas”  – Wendy.

„Wszystkie rozpaczliwie pragniemy życia jak wasze. I wszystkie wiemy, że nigdy go nie będziemy miały.”  – Liza.

Sorensonów poznajemy w chwili, gdy Wendy odnajduje 15 lat wcześniej oddanego do adopcji syna Violet. Pojawienia się Jonah wprowadza duże zamieszanie i zmusza każdego z członków rodziny do przemyślenie swojego życia i podejmowanych wcześniej wyborów.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o relacjach między siostrami i o tym, z którą z nich mogłybyśmy się zaprzyjaźnić. Zastanawiałyśmy się, czy uczucie i namiętność łącząca Marylin i David rzeczywiście mogła odbić się na życiu ich córek. Zgodziłyśmy się, że największą sympatię budził w nas Jonah. Klubowiczki doceniły wielowątkowość „Największej radości jaka nas spotkała”, autentyczność postaci i ich relacji.

Naszą gościnią była tłumaczka „Największej radości jaka nas spotkała” Katarzyna Bażyńska – Chojnacka.

Tłumaczenie: Katarzyna Bażyńska – Chojnacka

Artykuł Największa radość, jaka nas spotkała – Claire Lombardo pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Narratorka cierpi, czuje się oszukana i odrzucona, ale jednocześnie wciąż kocha swojego znikającego męża, stara się być dla niego wsparciem i opoką.

„Zanim mój mąż zniknie, chcę opisać go dokładnie. Chce nazwać wszystkie miejsca, każdy włosek, mięsień i część ciała. Chcę dać świadectwo, że on istniał. (…) To jest mapa mojej straty”.

Ale: nie czuję zupełnie nawiązań do Kolumba, chociaż CZUJĘ o co chodziło autorce. Rozumiem potrzebę wpisania doświadczenia bohaterki w szerszą perspektywę, ale ten nieszczęsny Cristoforo zupełnie mi tu nie pasuje, za każdym razem, gdy się pojawia psuje intymny klimat powieści.

Artykuł Zanim mój mąż zniknie – Selja Ahava pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.