Kilkunastoletnia Oliva Denaro, zwolenniczka czytania, rysowania i biegania ile sił w płucach wychowana w przekonaniu, że najważniejszą wartością kobiety jest dziewictwo zachowane do samego ślubu, nie chce dorastać. Nie lubi czuć się widziana przez mężczyzn, nie chce wychodzić za mąż, rezygnować z wolności, nauki, rysowania i biegania ile sił w płucach, choć nie do końca jeszcze potrafi wyobrazić sobie jak mogłaby żyć inaczej.  Próbuje znaleźć inną, swoją drogę. 

Dopóki nie zostaje porwana i zgwałcona.

Na spotkaniu klubowym dużo rozmawiałyśmy o poczuciu wyobcowania i o tym jak trudno jest znaleźć siłę do być sobą, gdy dookoła gromadzą się tylko „złożyczki”. Dużo rozmawiałyśmy też o postaciach i ich wzajemnych relacjach. Dzieliłyśmy się ulubionymi cytatami, a ten poniżej zaznaczyła większość z nas:

Raz na lekcji o rozbiorze gramatycznym (pani Rosaria) podyktowała nam takie zdanie: „Kobieta jest równa mężczyźnie i ma takie same prawa”. (…) „Kobieta” rzeczownik, rodzaj żeński, liczba pojedyncza, mianownik (…).

Ale mnie jakoś to się nie zgadzało: kobieta, liczba pojedyncza.

Proszę pani, w ćwiczeniu jest błąd – zgłosiłam, zebrawszy się na odwagę (…) – Kobieta nie istnieje w liczbie pojedynczej. Jak jest w domu to z dziećmi, jak wychodzi, to do kościoła, na targ albo na pogrzeb, i tam też są inne kobiety. A jak nie ma kobiet, które by jej pilnowały, to musi jej towarzyszyć mężczyzna (…). Nigdy nie widziałam kobiety w liczbie pojedynczej – dodałam nieśmiało”

Wydawnictwo Sonia Draga

tłumaczenie Mateusz Kłodecki

Artykuł Oliva Denaro – Viola Ardone pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.