W „Szukając Jane” poruszamy się w obrębie antykwariatu, domu samotnych matek i ukrytych klinik ab0rcy.j.ych od lat 60 ubiegłego wieku do roku 2017. Poznajemy Angelę, odnajduje list, który nigdy nie trafił do odbiorczyni, wstrząśnięta jego treścią decyduje się odnaleźć kobietę, do której był zaadresowany.

Nancy, dziewczynę, za którą ciągnie się widmo rodzinnych sekretów bez odpowiedzi. Pragnie poczucia przynależności i sprawczości więc podejmuje aktywność w tajnej klinice.

Evelyn jest skrzywdzoną młodą dziewczyną, którą obdarto z największych miłości. Nie miała możliwości podjęcia decyzji samej, więc postanawia znaleźć wybór dla innych kobiet.

Jest mi bardzo trudno pisać o tej powieści ponieważ niesie ona bagaż emocjonalny, który będę dźwigać naprawdę długo. Jest trudna, wielowątkowa i pełna skrajnych odczuć. Ogromnym plusem jest tolerancja i empatia autorki wobec każdej z bohaterek i ich decyzji oraz tego z czym się zmagają. Sytuacje życiowe, pragnienia i możliwości każdej z kobiet są przeróżne, dlatego czytelnik ma większą wyrozumiałość. Bo to bohaterki i research jest najmocniejszą stroną tej historii, ich dojrzewanie i rozwój oraz przybliżenie pracy.

Przepięknie napisana, bardzo wymownie i elokwentnie, ale także odważnie. Bardzo polecam.

Autorka rewelacyjnie napisała główne postaci, których mamy całkiem sporo. Nie przepadałam od początku za Nancy, nie rozumiałam niektórych jej decyzji, ale nie zawsze muszę bohaterkę lubić, żeby docenić, jak świetnie jest wykreowana.
Przez książkę się płynie. Przeskoki w czasie nie sprawiają trudności, można bardzo łatwo odnaleźć się w fabułę, która wciąga od samego początku.

Bardzo chciałabym, żeby takich książek powstawało jak najwięcej. Dodają otuchy, dają nadzieję, pokazują, jak ważne jest wsparcie i dobra, otwarta komunikacja w relacjach. Czy to romantycznych, czy rodzic-dziecko.
Na nie mniejszą uwagę zasługuje też posłowie Autorki – ważne przemyślenia, przesłanie – polecam nie omijać.
„Szukając Jane” czytałyśmy w lipcu w @klubczułejczytelniczki . Kolejny raz dzięki Klubowi odkryłam perełkę, która na długo powstanie w moim czytelniczym sercu ❤️

Bo uważam, że to książka przede wszystkim o macierzyństwie. O tym wyczekanym i upragnionym. O tym, które pojawia się w najmniej odpowiednim momencie. O macierzyństwie utraconym, odebranym i niemożliwym… i niechcianym. O kobietach postawionych przed wyborami, których żadna z nich nigdy nie chciała podejmować.
I o tym, że za każdą decyzją stoi człowiek, a nie hasło czy pogląd.

Marshall daje nam trzy historie rozgrywające się w różnych dekadach. Każda z bohaterek niesie własny bagaż, własne lęki i własne marzenia. Z pozoru ich losy niewiele łączy, ale z każdą kolejną stroną zaczynają splatać się w jedną, spójną opowieść.

I uważam, że autorka nikogo nie próbuje na siłę przekonywać. Nie moralizuje. Nie wskazuje palcem, kto ma rację, a kto nie. Oddaje głos kobietom i pozwala nam samym wyciągnąć wnioski. Dzięki temu naprawdę wierzę, że zarówno osoby będące „za”, jak i „przeciw” znajdą w tej książce coś wartościowego.
Nie dlatego, że nagle zmienią swoje przekonania, bo pewnie nie, ale dlatego, że może troszkę inaczej spojrzą drugiego człowieka.

Bo tu nie chodzi i zmianę światopoglądu czytelnika. Tylko o skłanienie do refleksji. Przypomnienie, że życie rzadko jest czarno-białe, a ocenianie cudzych decyzji z bezpiecznej perspektywy jest znacznie łatwiejsze niż samo ich podejmowanie…

Na ten moment to moja ulubiona książka przeczytana w tym roku w ramach Klubu Czułej Czytelniczki. Jestem przeszczęsliwa, że Aleks (za moją i Kari namową 🤭) zdecydowała się rzucić ją w Klubie, bo tak fantastycznej, epickiej i dojrzałej dyskusji około trudnego tematu, to dawno nie widziałam 🔥❤️