O czym jest „Rzeka lodu” Ariel Lawhon?

Maine, 1789 r.

Skrupulatna akuszerka Martha Ballard każdy wpis w dzienniku zaczyna od opisu aktualnej pogody. Razem z mężem Ephraimem i w przeważającej części dorosłymi już dziećmi mieszka w tartaku w niewielkim Hallowell, na co dzień zajmując się opieką nad przyszłymi matkami, przyjmowaniem porodów i ziołolecznictwem.

Pewnego mroźnego dnia zostaje wezwana do zbadania wyłowionych ze skutej lodem rzeki Kennebec ciała Joshuy Burgessa, który niedawno został oskarżony o zgwałcenie żony pastora. Miejscowy lekarz twierdzi, że Joshua utonął, ale Martha odkrywa ślady po sznurze na jego szyi i na własną rękę rozpoczyna śledztwo, które zmusi ją do konfrontacji z najmroczniejszymi sekretami miasteczka. Tylko, czy warto dociekać prawdy za wszelką cenę?

Nasza Książka Lutego osadzona pośród niedużej, odciętej od świata społeczności opowieść o godności, siostrzeństwie i niezłomności oraz o tym, jak trudno było kobietom przebić się przez patriarchalny mur.

Czego się spodziewać po „Rzece lodu”?

Powieści historycznej z wątkiem kryminalnym, głównej bohaterki, która wymyka się schematom oraz opowieści o sile małżeńskiego partnerstwa, trudach macierzyństwa i niezłomnej kobiecej solidarności.

Dlaczego wybrałam „Rzekę lodu” do Klubu?

Bo Martha Ballard jest fantastyczną, niestereotypową bohaterką, która nie obawiała się głośno wyrażać swojego zdania w czasach, gdy kobiety nie mogły nawet same zeznawać przed sądem.

Do tego “Rzeka” to doskonała książka na lutowe wieczory – Ariel Lawhon przejmująco pisze o przeszywającym mrozie i maluje realistyczne zimowego krajobrazy. Czytając o skutej lodem rzece Kennebec coraz ciaśniej zawijałam się w gruby koc!

Sceny, które zapamiętam:

• zeznania Rebecci Foster przed sądem
• jedną z ostatnich scen, w której Marta odważnie zrobiła BARDZO zaskakującą rzecz
• wytapianie świec i każdą scenę z pisaniem dziennika <3

Klubowiczki o „Rzece lodu” na gorąco:

Ja jestem zachwycona, książka bardzo w moim klimacie. Dotarłam do momentu, w którym bardzo chcę już wiedzieć, jakie będzie zakończenie tej historii, a z drugiej strony nie chcę jej kończyć.

Marzena

Silna kandydatka na książkę roku! Ten surowy klimat i opis tego jak wyglądało życie w małej wiosce w tamtych czasach, podporządkowanie aktywności naturze, obserwowanie jak się wtedy leczyło, status kobiet – całe mnóstwo ciekawych wątków i główna bohaterka to już w ogóle złoto.

Daria

Kocham, wciągnęłam nosem i teraz mam niedosyt, bo bym chciała jeszcze czytać. Ale nie umiałam się powstrzymać!

Olga

Więcej recenzji na dole strony.

Spotkanie klubu książki i pytania do „Rzeki lodu”

Pytania, które nam towarzyszyły podczas spotkania klubowego i rozmowy o książce „Rzeka lodu” Ariel Lawhon:

• Jak myślisz, dlaczego Martha nie ujawniła mieszkańcom Hallowell prawdy o tym, kim był i co zrobił Joseph North?

• Martha Ballard istniała naprawdę i skrupulatnie prowadziła dziennik. Jak myślisz, dlaczego zapisywanie codzienności (pogody, urodzeń, zgonów) było dla niej tak ważne?

• Jak oceniasz relację Marthy i Ephraima? W XVIII wieku to on był „głową domu”, a jednak w ich związku widać partnerstwo. Co było kluczem do ich porozumienia?

Pobierz kartę „Rzeki lodu” Ariel Lawhon z Book Journala Klubu Czułej Czytelniczki

Jeśli spodobała Ci się „Rzeka lodu” przeczytaj również:

• „Krąg kobiet pani Tan” Lisy See którą czytałyśmy w lipcu 2025. To osadzona w XV-wiecznych Chinach historia inspirowana losem Tan Yunxian, lekarki pomagającej kobietom za czasów panowania dynastii Ming. To fascynująca opowieść o przyjaźni, o kobietach pomagających kobietom i o wypełnianiu swojego powołania w świecie pełnym drastycznych ograniczeń.
• Portret Lucrezii – Maggie O’Farrell którą czytałyśmy w grudniu 2025. To mroczna powieść historyczna o władzy, namiętności i walce młodej kobiety o przetrwanie.

Wydawnictwo Poznańskie

Tłumaczenie: Robert Waliś

Artykuł Rzeka lodu – Ariel Lawhon pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

14-letnia Adunni wie, że najważniejsza jest edukacja. Jej mama zawsze powtarzała, że wyśle ją do szkoły, żeby mogła nauczyć się mówić doskonałym angielskim i zdobyć pracę. Ale mama Adunni zmarła, a jej bezwzględny ojciec wydaje dziewczynę za mąż za dużo starszego sąsiada w zamian za cztery kozły, mięsne kurczaki, dwa worki ryżu i pięć tysięcy naira. Adunni zostaje trzecią żoną. Jej zadaniem jest usługiwać mężowi, jak najszybciej zajść w ciąże i urodzić syna. Dlatego, gdy tylko nadarza się okazja dziewczyna ucieka do Lagos, chociaż i tam nie czeka ją dużo lepsza przyszłość.

 “Tą powieścią chciałam pokazać, jak wielkim przywilejem jest możliwość uczenia się i jak dużo siły daje ci wykształcenie”

– mówi autorka „książki „Dziewczyny o mocnym głosie” Abi Daré.

Aranżowana małżeństwa nieletnich dziewczynek. przemoc, bieda, niewolnicza praca wykonywana przez dzieci, marginalizacja i wykorzystywanie kobiet – „Dziewczyna o mocnym głosie” otwiera oczy i porusza wiele trudnych tematów. 

Na spotkaniu klubowym zgodziłyśmy się, że „Dziewczyna o mocnym głosie” to jednocześnie wstrząsająca i podnosząca na duchu opowieść o sile marzeń, odwadze i wytrwałości w dążeniu do ich spełnienia. Rozmawiałyśmy o relacji Adunni z mamą, Khadiją i panią Tią, o znaczeniu edukacji i o tym, jak często nie doceniamy przywilejów, do których mamy dostęp na co dzień.

Wydawnictwo MUZA S.A.

Tłumaczenie Grzegorz Komerski

Artykuł Dziewczyna o mocnym głosie – Abi Daré pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Elsa ma 9 lat, gdy na jej oczach zostaje zamordowany młody renifer ze stada jej rodziny. Przerażona dziewczynka zamyka się w sobie i ucieka w milczenie. Rodzice Elsy zgłaszają przestępstwo, ale lokalne władze nie podejmują żadnych kroków, żeby ustalić i zatrzymać sprawcę. 10 lat później kłusownicy wciąż zabijają renifery, a dorosła już Elsa nie może pogodzić się z bezczynnością policji. Szukając sprawiedliwości doprowadza do zaostrzenia konfliktu i obnaża niesprawiedliwość z jaką traktowani są Saamowie.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o młodym pokoleniu kobiet w „Kradzieży” Ann-Helen Laestadius, o Elsie, Minnie i Annie-Stinie, i o tym, która z ich postaw jest nam najbliższa. Wątek znęcania się i zabijania reniferów bardzo nas poruszył, podobnie jak bezczynność policji wobec łamania praw Saamów i obojętność z jakim potraktowana została mała Elsa. Wiele z nas zauważyło, że dużo jest w „Kradzieży” samotności, wyobcowania i niezaleczonych ran. Na koniec zgodziłyśmy się, że to bardzo wartościowa i uświadamiająca lektura.

Wydawnictwo Mova

Artykuł Kradzież – Ann-Helén Laestadius pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Violette pracuje i mieszka na niewielkim burgundzkim cmentarzu. Opiekuje się grobami, dba o alejki i kwiaty, pielęgnuje niewielki ogródek i zawsze znajduje czas, żeby  wysłuchać tych, którzy potrzebują rozmowy i pocieszenia. Jej garderoba podzielona jest na zimę – szare, ciemne okrycia, które zakłada wychodząc na zewnątrz, i lato – kolorowe, zwiewne sukienki, które ukrywa przed wzrokiem innych pod ciężkimi płaszczami. I nie jest to jedyna tajemnica Violette. Z każdym kolejnym rozdziałem lepiej poznajemy jej przeszłość i dowiadujemy się jak wiele życiowych zakrętów musiała pokonać, żeby znaleźć spokój i swoje miejsce.

Na spotkaniu klubowym zgodziłyśmy się, że najważniejszym przesłaniem „Życia Violette” jest to, żeby odnajdywać radość w drobiazgach, cieszyć się codziennością i doceniać złożoność życia, którego nieodłączną częścią – niezależnie od tego jak trudno jest nam to zaakceptować – jest śmierć.

Idealna książka-prezent dla wszystkich, którzy kochają „Amelię”.

Wydawnictwo Albatros

tłumaczenie Wojciech Gilewski

Artykuł Życie Violette – Valérie Perrin pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.