Od najmłodszych lat Yunxian jest wychowywana, by być użyteczną i uległą wobec mężczyzn. Matka uczy ją, że: „My, kobiety, istniejemy po to, żeby dawać mężczyznom potomstwo, karmić ich, ubierać i zabawiać.”

Gdy dziewczynka trafia na wychowanie do dziadków zajmujących się medycyną, odkrywa w sobie zamiłowanie do nauki niezwiązanej z recytowaniem i haftowaniem. Pod okiem babki zaczyna poznawać ziołolecznictwo i uczy się diagnozować oraz leczyć choroby, które przytrafiają się kobietom. Razem z Yunxian w szkoleniu medycznym bierze udział córka miejscowej położnej, Meiling. Dziewczynki zaprzyjaźniają się, ale ich więź i przyszłość zostają wystawione na próbę, gdy Yunxian opuszcza dom dziadków, żeby wyjść za mąż i zamieszkać w domu teściów.

Jak wysoko urodzonej kobiecie skrępowanej więzami tradycji uda się zrealizować swoje powołanie, by pomagać i leczyć chorych niezależnie od ich pochodzenia? 

I jaką rolę w życiu Yunxian odegra przyjaźń z Meiling, pochodzącą z zupełnie innej warstwy społecznej

„Krąg kobiet pani Tan” Lisy See to fascynująca i przepełniona barwnymi szczegółami historia o skomplikowanej przyjaźni i kobietach próbujących odnaleźć swoją drogę w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o relacji Yunxian z Meiling i o tym jak wpłynęła na każdą z nich na przestrzeni lat. Bardzo podobały nam się barwne i plastyczne opisy życia w XV-wiecznych Chinach, dużo dowiedziałyśmy się o kulturze, tradycji i medycynie chińskiej. Doceniłyśmy akcenty feministyczne, które nie raziły niedopasowaniem do ówczesną mentalności i rzeczywistością. Na dłużej zatrzymałyśmy się przy tradycji wiązania stóp i zastanawiałyśmy się nad kanonami piękna, które od wieków ograniczają kobiety. Dla wielu Klubowiczek „Krąg pani Tan” okazał się jedną z najlepszych książek czytanych w tym roku.

Wydawnictwo Filia

Tłumaczenie Ewa Ratajczyk

Artykuł Krąg kobiet pani Tan – Lisa See pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Sertão, suchy nieprzyjazny krajobraz północno-wschodniej Brazylii, 1918 rok.

W na wskroś patriarchalnej społeczności obarczone klątwą kobiety z rodziny Flores są zdane wyłącznie na siebie, bo każdy mężczyzna, który pojawia się w ich życiu przedwcześnie umiera. Próbując znaleźć sposób na utrzymanie się zajmują się koronczarstwem. Z czasem z pozoru błahe zajęcie staje się dla nich nie tylko sposobem na przetrwanie, ale też formą komunikacji, cichego oporu i walki o swoją niezależność i bezpieczeństwo.

Niecałe sto lat później 18-letnia Alice odkrywa wyjątkowe dziedzictwo zaszyte we wzorze ślubnej mantylki przekazywanej kobietom w jej rodzinie od siedmiu pokoleń.

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy m.in. o tym, jak ważne są nawet najmniejsze akty sprzeciwu, żeby rozpocząć ZMIANĘ, i że mimo upływu ponad stu lat od historii opisanej w „Koronczarkach” (niestety) wciąż jesteśmy w stanie zrozumieć trudności, z którymi zmagały się bohaterki powieści. W trakcie dyskusji okazało się, że wiele z nas doświadczyło sytuacji zastraszania i zawstydzania, w których potrzebowałyśmy wsparcia i reakcji, i dobrze było poczuć, że nie jesteśmy w tych odczuciach same. Zastanawiałyśmy się, czy Eugenia miała w ogóle wybór, żeby wybrać inną drogę i czy zachowanie ciotki Firminy było w jakikolwiek sposób uzasadnione. Na koniec zgodziłyśmy się, że chciałybyśmy w końcu doczekać czasów, w których „nie będziemy musiały cały czas kombinować”, dopasowywać się i bać powrotów do domu po zmroku.

Artykuł Koronczarki – Angélica Lopes pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Marian Graves, fikcyjna pilotka, ginie w 1950r. w trakcie próby okrążenie Ziemi. I nie jest to spoiler, bo tej tragedii owianej tajemnicą dowiadujemy się już na początku książki. W kolejnych rozdziałach cofamy się w czasie i poznajemy historię Marian od chwili, gdy jako niemowlę została uratowana (spektakularnie!) z tonącego statku, przez dorastanie w Montanie u wuja (niespełnionego artysty tonącego w długach), aż po dorosłość i szereg trudnych i nie zawsze rozsądnych wyborów, które ukształtowały jej życie. Życie nakręcane niezwykłą pasją do latania, którą odkryła w sobie, gdy po raz pierwszy wsiadła na pokład maszyny Curtiss Jenny.

Historia Marian przeplata się ze współczesną opowieścią o Hadley, młodej aktorce, która ma zagrać Marian w filmowej adaptacji zaginięcia pilotki. Rola, której założeniem było uratowanie reputacji Hadley i zapewnienie jej uznanie krytyków z czasem staje się dla niej dużo większym wyzwaniem, inspiracją i szansą na dotarcie do prawdy o życiu Marian.

Na klubowym spotkaniu zgodziłyśmy się, że najmocniejszą stroną „Wielkiego kręgu” Maggie Shipstead są autentyczne, wyraziste i wielowymiarowe postacie (nie tylko pierwszoplanowe). Najwięcej rozmawiałyśmy o samej Marian i o tym, że potrzebujemy w powieściach kobiecych bohaterek, które nie obawiają się iść pod prąd, oddychać i żyć swoją pasją oraz otwarcie mówić o bezdzietności z wyboru i bronić swoich decyzji.

Idealna książka-prezent dla bliskiej kobiety.

Wydawnictwo Znak

tłumaczenie Justyn Hunia

Artykuł Wielki krąg – Maggie Shipstead pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

To nasza pierwsza klubowa książka i historia, która pokazała, jak cudownie jest wymieniać się wrażeniami i opiniami w bezpiecznej przestrzeni Klubu.

Wybrałam ją przede wszystkim ze względu na język. Zachwyciła mnie czułość z jaką Delia Owens opisuje przyrodę. Czytając zatrzymywałam się dłużej nad wieloma opisami i zaginałam brzegi kartek, żeby do nich wracać.  Pomyślałam, że super byłoby o niej porozmawiać.

I tak się wszystko zaczęło.

Świat Książki

Artykuł Gdzie śpiewają raki – Delia Owens pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.