Odebrana ojcu uzależnionemu od narkotyków malutka Maggie trafia do systemu opieki społecznej. Na przestrzeni kolejnych lat jest przenoszona z jednego domu dziecka do drugiego, od jednej rodziny zastępczej do drugiej, doświadcza przemocy i molestowania, jest niekochana, niechciana i nikomu niepotrzebna. Zawodzi ją system i ludzie, którzy powinni o nią dbać. Mimo to, Maggie wciąż próbuje nie tylko przetrwać, ale przede wszystkim żyć i doświadczać. Gdy dorasta i wydaje się, że los w końcu daje jej szansę na stabilizację, miłość i spokojną przyszłość spotyka ją niewyobrażalna tragedia, a splot dalszych wydarzeń zmusza do podjęcia najtrudniejszej decyzji: ucieczki, wymazania przeszłości i rozpoczęcia życia z inną tożsamością. 

Tylko czy da się tak naprawdę zostawić za sobą traumatyczną przeszłość i zacząć wszystko od nowa?

Niespodziewana wiadomość z nieznanego konta na facebooku zmusza Maggie do konfrontacji ze wszystkim o czym tak bardzo nie chciała już pamiętać.

„Ciała subtelne” Jennifer Down dotykają trudnych tematów: uzależnienia, przemocy, śmierci, wykorzystywania seksualnego i dorastania w domach dziecka. Jennifer Down opowiada historię Maggie z wyczuciem i czułością, a najtrudniejsze doświadczenia ubiera w słowa, które trafiają głęboko pod żebra i zostawiają ślad w myślach. 

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy przede wszystkim o Maggie, zastanawiałyśmy się jak można było jej pomóc i czy mogła postąpić inaczej. Omawiałyśmy emocje jakie towarzyszyły nam w trakcie czytania i po odłożeniu książki. Miałyśmy różne zdania nas temat zakończenia, niektóre z nas poruszyło, inne potrzebowały wyraźniejszego domknięcia. Zgodziłyśmy się, że „Ciała subtelne” są napisane pięknym językiem i na długo zostaną z nami.

Wydawnictwo W.A.B.

tłumaczenie Dorota Konowrocka-Sawa

Artykuł Ciała subtelne – Jennifer Down pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Szkoła prowadzona przez zakonnice, małe miasto i dwie nastolatki, między którymi zaczyna rodzić się przyjaźń. Jedna jest charyzmatyczna i przebojowa, druga niepewna siebie i zagubiona. Jedna wychowała się z niepełnosprawną siostrą pod opieką samotnej matki, druga jest jedynaczką dorastającą między przeprowadzkami związanymi z pracą ojca.

Chociaż różni je niemal wszystko z dnia na dzień stają się nierozłączne.

Początkowo na nową przyjaźń składają się oczekiwanie na lato, marzenia o dalekich podróżach i plastikowe paznokcie, ale z czasem niewinna relacja zamienia się w pozbawione granic współistnienie. A potem nadchodzi bolesne zderzenie z dorosłością i ciąg wydarzeń, które zmieniają wszystko.

Na spotkaniu klubowym: zgodziłyśmy się, że „Strużki” Marii Halber to nostalgiczna powieść, w której wiele z nas mogło odnaleźć fragment swoich doświadczeń. Podobał nam się język i klimat „Strużek”, chociaż bardziej części pierwszej niż drugiej. Nie polubiłyśmy żadnej z bohaterek, ale zgodziłyśmy się, że obydwie zostały bardzo dobrze skonstruowane. Najdłużej rozmawiałyśmy o intrygującym i wieloznacznym zakończeniu powieści.

Wydawnictwo Cyranka

Artykuł Strużki – Maria Halber pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.

Marina kończy studia w Sztokholmie, ma chłopaka, z którym niewiele ją łączy i niesprecyzowany plan na dalsze życie. Stella, jest w związku z dojrzałym Gabrielem, pisarzem w kryzysie twórczym, dla którego przeprowadziła się na wieś. Pracuje w urzędzie doglądając miejskiej roślinności i wydaje się wieść uporządkowane i szczęśliwe życie. Siostry poznajemy w chwili, gdy Marina przejeżdża odwiedzić Stellę i Gabriela, i od samego początku czuć, że to nie będzie przyjemna wizyta. 

W powietrzu ciężkim i dusznym od upałów COŚ wisi. 

Na spotkaniu klubowym rozmawiałyśmy o młodszej z sióstr, Marinie, i zastanawiałyśmy nad motywami jej zachowania. Duże wrażenie zrobił na nas również powieściowy dom i zmieniający się wraz z porami roku ogród, który stanowiły nie tyle tło, co odbicie coraz mroczniejszej i pokręconej fabuły „Utonęła”.

Wydawnictwo Pauza

tłumaczenie Justyna Czechowska

Artykuł Utonęła – Therese Bohman pochodzi z serwisu Klub Czułej Czytelniczki.